Τα γραμματάκια μεγαλώνουν με ctrl= για τους Pcάδες, και με cmd= για τους Macάδες!
Ευχαριστώ!

Δευτέρα, 13 Φεβρουαρίου 2012

Triste

Χτες λοιπόν πήγα στο σύνταγμα να παραστώ μαζί με χιλιάδες άλλους συμπολίτες μου σε διαμαρτυρία για την κατάντια μας. Χτες πήγα στο σύνταγμα για να είμαι μια σταγόνα στον ωκεανό της απελπισίας που μας πνίγει σιγά σιγά και που αφορά όλους μας. Χτες πήγα σύνταγμα για να δω με τα ίδια μου τα μάτια όλον αυτόν τον κόσμο, τον ετερόκλητο κόσμο, τις δεκάδες διαβαθμίσεις σε ηλικία, χρώμα, κοινωνικό status, βαθμό αλλοφροσύνης να φωνάζει γιατί μας πνίγει το άδικο. Μας πνίγει όλο αυτό που συμβαίνει γύρω μας και πάνω μας, λες και είμαστε ένα ξεχαρβαλωμένο παιχνιδάκι στα χέρια κακομαθημένων παιδιών, λες και οι ζωές μας είναι δοκιμαστικός σωλήνας στις πειραματικές ορέξεις τρελλών επιστημόνων.

Άκου να σου πω φιλενάδα. Δεν έκλεψα ποτέ (εκτός από κείνο το χιλιάρικο της μαμάς όταν ήμουν 10 χρόνων), δεν εξαπάτησα ποτέ, δεν έκρυψα ποτέ εισοδήματά μου - ακόμα κι όταν είχα για λίγο δική μου επιχείρηση. Δεν χρωστάω τίποτα και σε κανέναν. Δεν είμαι συμμέτοχος στα εγκλήματα που συντελέστηκαν σ αυτή τη χώρα, μάρτυρας ήμουν και είμαι, μάρτυρας όσων συνέβησαν και όσων συμβαίνουν και το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να διαμαρτυρηθώ.

Αλλά οι προύχοντες είχαν άλλη ιδέα, άλλη εικόνα για τη διαμαρτυρία μου, οι προύχοντες δεν μου το επέτρεψαν, πέταξαν δακρυγόνα μέσω των οργάνων τους προτού να ξεκινήσει οποιοδήποτε επεισόδειο, πέταξαν χημικά στον κόσμο που είχε συγκεντρωθεί ειρηνικά έξω απ τη Βουλή για να διαδηλώσει. Έπνιξαν τη φωνή μου κι έκαναν τα μάτια μου να κλαίνε. Στην αρχή προσπάθησα να το ξεπεράσω και να σταθώ εκεί. Μετά τρομοκρατήθηκα, ένα αρχέγονο αίσθημα φόβου με πλάκωσε, ο πόνος στα μάτια και στις αναπνευστικές οδούς με ώθησαν να φύγω, να φύγω σα δαρμένο σκυλί, να φύγω πανικόβλητος με σκυφτούς ώμους, να φύγω για να αντιμετωπίσω αργότερα όχι το θυμό - αυτός έρχεται σήμερα - αλλά τη θλίψη, μια απύθμενη θλίψη που δε λέει με τίποτα να φύγει από μέσα μου, μια θλίψη άνευ προηγουμένου γι αυτό που είδα, που ένιωσα, που έζησα εγώ και χιλιάδες ανθρώπων.

Θλίψη φιλενάδα. Τίποτα άλλο. Μόνο θλίψη.

Υ.Γ.
Όλα πήγαν όπως ήθελαν οι προύχοντες, η Αθήνα κάηκε, τα δακρυγόνα έπνιξαν τους αθώους και η κα Πιπιλή έβγαινε στα κανάλια με μια έπαρση βλακώδη να δηλώσει ότι θα σώσει τη χώρα ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ότι δεν θα επανεκλεγεί. Αγαπημένη μου Φωτεινούλα, σε είδα που τη σώζεις τόσον καιρό, σε είδα, εσένα και τους ομοίους σου, καλοχτενισμένη και φρέσκια να λάμπεις από έπαρση και λυπήθηκα και ξέρεις γιατί; Γιατί ίσως το πιστεύεις αυτό που λες και είναι τόσο τραγικό. Αχ γλυκιά μου Φωτεινή, να τρωγες κι εσύ ένα δακρυγόνο στα μούτρα να σ έβλεπα μετά. Κακομοίρα Φωτεινή. Κακομοίρα. Σε λυπάμαι πραγματικά.

25 σχόλια:

  1. Το ίδιο συναίσθημα με εσένα αγαπητέ tremens ένιωσα και εγώ. Θλίψη ανάμεικτη με οργή...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Φίλε μου δεν εξοργίστηκα χτες, δεν πρόλαβα, τρομοκρατήθηκα γιατί ήμουν μόνος, πόνεσα (σωματικά) και λυπήθηκα. Σήμερα όμως, σήμερα βράζω (αν την πετύχω τη Φωτεινούλα πουθενά δεν τη γλιτώνει τη ροχάλα)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Θέλω κι εγώ να λυπηθώ κάποιον από όλους αυτούς, αλλά από ότι φαίνεται δεν είμαι αρκετά ισορροπημένος ψυχικά κι αυτό επιβεβαιώνεται, αφού δεν μπορώ ούτε καν να τους μισήσω. Δεν έχω ΚΑΝΕΝΑ συναίσθημα γι αυτούς. Θα μου ήταν αδιάφορο εάν πέρναγαν από δίπλα μου ως ζωντανοί άνθρωποι-που δεν είναι- ή σαν σαπούνι καραβάκι παπουτσάνης. Έτσι νοιώθω (ή δε νοιώθω).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Θα μου ήταν αδιάφορο εάν πέρναγαν από δίπλα μου ως ζωντανοί άνθρωποι-που δεν είναι- ή σαν σαπούνι καραβάκι παπουτσάνης.

    Να σαι καλά, με έκανες και γέλασα και το είχα μεγάλη ανάγκη.

    Γκερέκου, βρε, Γκερέκου δαγκωτό για πρωθυπουργό, και Πιπιλή υπουργό αμύνης. Τέλος. Μόνο έτσι θα σωθούμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Τέτοια αυταπάρνηση λοιπόν η Φωτεινούλα!
    Τέτοιο μεγαλείο ψυχής!
    Τς τς τς (που έκανε και η γιαγιά μου όταν απαξίωνε κάτι...)!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. ναι η λατρεμένη μου, είναι έτοιμη να αποχωριστεί τη βουλευτική της έδρα για να σώσει τη χώρα η γλυκιά μου, είμαι βαθύτατα συγκινημένος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Εγώ δεν έχω θλίψη.....
    Οργή κι απογοήτευση έχω.....
    Αυτός ο Υπουργός του Σάμινα έδινε εντολές να ψεκάζουν εμάς ενώ άλλοι έκαιγαν την Αθήνα μας.
    Και στη Βουλή έπαιζαν ζάρια με τις ζωές μας!
    Δεν ξημέρωσε σήμερα.
    Νύχτα για όλους μας είναι........

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. εδώ γινόταν το σύστριγγλο χτες και οι π@@@@ες ήταν στο εντευκτήριο και έβλεπαν ΠΑΟΚ - ΞΑΝΘΗ ποδόσφαιρο....
    τι να λέμε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Το πρόβλημα είναι ότι έχουμε γεμίσει από Φωτεινούλες.

    Η φιλενάδα σου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. κι εμένα πάντως κανένα συναίσθημα δεν μπορεί να μου προκαλέσει κανένας από αυτούς, η οργή πάλι είναι κοινή σε όλους απ' ότι βλέπω, κι όσοι είμασταν χθες εκεί καταλάβαμε καλύτερα από τον καθένα τι συνέβει και γιατί...
    μόνιμη πλέον η σκοτεινιά σε μια χώρα που κάποτε την έπνιγε το φως, θα κάνουμε κάτι για αυτό;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. "Έτσι νοιώθω (ή δε νοιώθω)"
    Η παραπάνω φράση με κάλυψε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. @serenata

    Σήμερα έχω οργή, χτες είχα θλίψη που με ανάγκασαν να καμπουριάσω τους ώμους...

    @christina
    Μα ζούμε σε παράλληλα σύμπαντα, δεν ζούμε στην ίδια χώρα, εμείς πεθαίνουμε κι αυτοί αγλαϊζονται

    @φιλενάδα
    Εμείς όμως φταίμε φιλενάδα, εμείς τους κάναμε έτσι

    @BLUEPRINTS
    θα κάνουμε, το ελπίζω τουλάχιστον

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. @misoagnosti
    έχει δίκιο ο σοφός μας dimiscon

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. εγω πάλι είμαι μουδιασμένη..
    ούτε θλίψη δεν μπορώ να νιώσω πια..
    απλα μουδιασμένη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Να με συμπαθάτε αλλά μένα μου βγαίνει ακόμα οργή και αν δεν ήταν ο Ιωσήφ να με συγκρατήσει κάπως, ακόμα θα τους καμτσίκιζα!!!

    Dimiscon... που το σκεφτήκατε αυτό με το καραβάρι Παπουτσάνη;;; Ακόμα γελάω!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. @vanilla
    Λογικό μου ακούγεται, μπροστά στο απίστευτο μουδιάζεις

    @Ρειμόντ Αρμάντ Με Μαγιό
    Λατρεμένε χίλια συγνώμη για την αγενή μου στάση χτες, η μόνη δικαιολογία που έχω είναι ότι ήμουν (τελικά) αφάνταστα σοκαρισμένος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Αγαπητέ Τρεμένς τι μου λέτε τώρα;;; Θεοί!!! Μακάρι να μπορούσα να σας έπαιρνα με την άμαξα εκείνη την ώρα και να πηγαίναμε να πλυθείτε και να συνέλθετε!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. που να δεις εμένα με την μπότα την οκτάποντη και το φόρεμα το φορέλ, το σακάκι το φορέλ, την τσάντα την βογκ, να τρεχω να ξεφύγω από τα δακρυγόνα στην αμαλίας!

    αυτό και αν είναι κωμωδία!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. @Ρειμόντ
    το ξέρω λατρεμένε, απλά σήμερα που συνηδητοποίησα τη στάση μου πραγματικά ντράπηκα...

    @ria
    ωραία μου κυρία σε φαντάζομαι και πεθαίνω! Χάρηκα που σε άκουσα χτες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Χάσαμε την Πιπιλή, χάσαμε και την Τσόκλη, σε λίγο θα χάσουμε και τον Βαϊτση Αποστολάτο. Το πόσο έχω στενοχωρηθεί δεν λέγεται.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Μη μου τα λες όλα μαζεμένα, θα σκάσω σου λέω, τι θα σκάσω, θα καταρρεύσω

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Τη Πιπιλη την ειδα κι εγω να λεει κατι παπαριες απιστευτες!
    τυπου θα σφαλιαρισει τους συνδικαλιστες και λοιπα!

    Ας της χωσει καποιος μια πιπίλα στο στομα...να σκασει να ησυχασουμε!

    φιλιααααα

    (Οπως βλεπεις παιρνω τι δοσεις μου απο τρεμενς σήμερα! χαχα )

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Αυτό βλέπω και δεν σε προλαβαίνω
    Θυμάμαι το Ζαχαράτο να τη μιμειται και πεθαίνω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή