Τα γραμματάκια μεγαλώνουν με ctrl= για τους Pcάδες, και με cmd= για τους Macάδες!
Ευχαριστώ!

Δευτέρα, 15 Οκτωβρίου 2012

Τουλουμπάκια



Α ρε φιλενάδα. Τι υγρασία είναι αυτή απόψε, νοτιαδάκι λέει, νοτιαδάκι με υγρασίες και βροχούλες. Δεν μ' αρέσει ο νοτιάς, δεν μ' αρέσει η υγρασία, νιώθω τα πάντα να κολλάνε πάνω μου και τον αέρα πιο πηχτό απ' ότι θέλω, ας φυσήξει λίγο βοριαδάκι να καθαρίσουμε, ε; Τι λες;

Σήμερα, επιστρέφοντας απ τα Βόρεια όπου κι εκεί νοτιαδάκι είχε, μη φανταστείς, έκανα μια στάση στον παρακείμενο και άρτι ανακαινισμένο φούρνο να πάρω κάτι να φάω. Ένα σάντουιτς, κάτι γιατί μετά από 6.30 ώρες ταξίδι ούτε μια κονσέρβα δεν είχα κουράγιο να ανοίξω (εν τω μεταξύ 3 κονσέρβες βρίσκονται στο σπίτι , μία με κόκκινα μεξικάνικα φασόλια που την είχα πάρει προ τετραετίας όταν είχα πρωτομετακομίσει στο προηγούμενο σπίτι μου και ήθελα να φτιάξω μεξικάνικη σαλάτα, αλλά με τα μεξικάνικα γεγονότα που ακολούθησαν αρνήθηκα να το κάνω, και 2 με καλαμπόκι, το οποίο σα ζαρζαβατικό μου είναι παγερά αδιάφορο αλλά εκείνο το ίδιο καλοκαίρι φιλοξενούσα έναν φίλο εξ Αμερικής (λατινοαμερικάνικης καταγωγής, Βενεζουέλα) ο οποίος όταν τον πήγα Σκλαβενίτη ενθουσιάστηκε και πήρε 2 μη δε μας έφτανε η μία και μείναν να στοιχειώνουν το ντουλάπι... Πρέπει να κοιτάξω μεσ στη χρονιά αν έχουν λήξει, αν ναι θα τις πουλήσω σε χαμηλότερη τιμή όπως προτείνει ο υφυπουργός Ανάπτυξης.

Όλως περιέργως, αυτό το μέτρο δεν το θεωρώ κακό, καθόλου κακό, αρκεί κανείς να σκεφτεί το αυτονόητο. Ποιο είναι αυτό; Θα σου πω ευθύς αμέσως. Τι υποτίθεται ότι τα κάνουν τα ληγμένα οι εταιρίες μόλις τους επιστραφούν; Τα καταστρέφουν, λέω εγώ τώρα. Δε νομίζω - γιατί είμαι κι ένα αθώο ελαφάκι ως γνωστόν - να τα μεταποιούν και να τα ξαναβάζουν στο ράφι, όχι δεν το νομίζω ή δεν θα ήθελα να το νομίζω. Οπότε, τι πιο λογικό, τα ληγμένα που προτίθεται η πολιτεία να αρχίσουν να διατίθενται στα S/M (όχι, δεν είναι αυτό που νομίζεις) να τα δωρίζουν σε εξαθλιωμένες οικογένειες ή καταναλωτές; Δηλαδή δεν είναι πιο λογικό αυτό από το να τα πωλούν σε χαμηλότερες τιμές; Δεν είναι ρε φιλενάδα; Απ τη στιγμή που κόπτεσαι να βοηθήσεις τους φτωχούς και από τη στιγμή που αν μη τι άλλο γλιτώνεις τις εταιρίες από το κόστος συγκομιδής και καταστροφής όλοι κερδισμένοι δεν είναι; Μήπως όμως κόπτεσαι περισσότερο για το ζβαν και τη μαμά του παρά για τον φτωχό που έτσι κι αλλιώς θα φάει απ τα σκουπίδια; Οπότε; Τι μέτρο αλληλεγγύης υποτίθεται είναι αυτό; Να βγάλεις κέρδος και από τα ληγμένα;

Όχι καρδιά μου, άστο, θα το πληρώσουμε κανονικά, μας υποχρέωσες...

Ως συνήθως όμως άλλα ήθελα να σου πω κι άλλα σου λέω. Πήγα που λες στο φούρνο και εκεί που κοίταζα γύρω γύρω πήρε το μάτι μου ένα δίσκο με τουλουμπάκια... Συγκινήθηκα φιλενάδα, συγκινήθηκα ο καψερός γιατί τα τουλουμπάκια τα έχω στη μνήμη μου σαν ένα παλιό γλυκό, σαν ένα γλυκό που λάτρευα όταν ήμουν πιτσιρικάς, τα θυμάμαι να δαγκώνω και να λιώνουν στο στόμα μου, να πλημμυρίζει ο ουρανίσκος με παχύ σιρόπι την ώρα που η τραγανή ζύμη, με ένα ανεπαίσθητο κρατς το απελευθέρωνε!

Ω, τι γλύκα Θεέ μου. Τι υπέρτατη γλύκα. Και ξέρεις, επειδή εκείνα τα χρόνια ήταν φτωχικά (σαν και το αδικιορισμένο το 12) δεν είχαμε ευκαιρία να φάμε συχνά. Μετά από παρακάλια η μαμά μας έπαιρνε γλυκό απ έξω, ήταν και νοικοκυρά καλή κι έσκιζε το γαλακτομπούρεκό της, και όταν μας έπαιρνε εγώ πάντα διάλεγα τουλούμπα ή τουλουμπάκια. Αν τύχαινε και δεν είχαν μαραγγιάσει ήταν η απόλυτη ηδονή...

Κι έτσι, δεν κρατήθηκα, άνοιξα το πορτοφόλι με τα δανεικά και πήρα 6 κομμάτια. 6 μόνο φιλενάδα, ήθελα απλά να ξαναγυρίσω 30 χρόνια πίσω και να ξανααισθανθώ έτσι. Και ήρθα σπίτι, και δαγκώνω το πρώτο. Ολόφρεσκο και τραγανό. Μπόλικο σιρόπι πλημμύρισε το στόμα μου και τα δάχτυλά μου να κολλάνε παντού... Αλλά συνειδητοποίησα κάτι. Η εικόνα τους μου έφερε πιο όμορφες μνήμες από τη δοκιμή τους. Γέρασα και άλλαξε η γεύση μου μάλλον, τόση πολύ γλύκα μου ήταν λίγο ενοχλητική, ξέπλυνα το στόμα με νερό κι άναψα τσιγάρο. Κανονικά θα τα χα φάει όλα ρε συ αλλά δεν κόπτομαι. Δεν θα τα πετάξω, θα τα φάω κάποια στιγμή αλλά δεν βιάζομαι. Δεν τα λιγουρεύομαι.

Δεν είμαι το παιδί που ήμουν τότε...

63 σχόλια:

  1. Ψωνίζουμε απ' το ίδιο σούπερ μάρκετ. Φαντάζεσαι καμιά μέρα να πέσω πάνω σου και να αρχίσω να φωνάζω "τρέμεεεεεεεεεεεεεεεεενς" (σύμφωνα: με το Σάααααααααακη".
    Γιατί μου το έκανες αυτό;Τι περιγραφή ήταν αυτή στα τουλουμπάκια. Τι φωτό είναι αυτή; Γίνομαι κουμπάρα σε έξι μήνες, είμαι σε δίαιτα για να κλείσει το χρυσαφί φορεματάκι και εσύ ποστάρεις τουλουμπάκια; Σε έβρισα ποτέ; Σε πρόσβαλα ποτέ; Εσύ γιατί μου δίνεις μαχαιριές στην καρδιά;!
    Αχ! Καληνύχτα φίλτατε και καλό ξημέρωμα (το δικό σου θα είναι... με μια essence από τουλουμπάκια)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σκλαβενίτη κι εσείς; Ο καλύτερος, αν δεις έναν κούκλο παδηλάτη σαραντάρη που δεν του φαίνεται να παίρνει 2 ντομάτες και 3 μπανάνες, εγώ είμαι!!!

      Α, να φας ένα, αστη να πάει η δίαιτα, άκου εκεί!

      Διαγραφή
  2. Ναι, τους έπιασε η φιλανθρωπία από τα μούτρα και σώθηκε ο Έλληνας καταναλωτής...μας δουλεύουν όλοι ψιλό γαζί...και κάθε μέρα γίνονται και περισσότεροι..πολιτικοί, εκκλησίες (οι άνθρωποι, όχι τα κτίρια), φιλάνθρωποι, τώρα και τα σούπερ μάρκετ..όλοι αυτοί θα κερδίσουν την αιώνια ζωή (πολύ γρήγορα ελπίζω) κι εμείς την ησυχία μας..

    Παρόλο που εγώ με τα γλυκά έχουμε χωρίσει εδώ και χρόνια και σπάνια ζητάω πια, αυτά τα τουλουμπάκια τα θέλω..άραγε να έχει ο φούρνος μου?
    Καλή σου νύχτα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Χχαχαχαχαχαχαχαχαχα

    μόνο η μούμια καλής θελήσεως δεν έχει βγει ακόμα με ένα καζάνι φακές να μα ταϊζει με το ζόρι... τι να πω!

    Θα έχει, βεβαιώσου μόνο ότι είναι φρέσκα, αν δεν είναι δεν τρώγονται! καλό σου βράδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Τιμου θύμησες τώρα! Θυμάμαι πως ο πατέρας μου - σου μιλάω για πολύ παλιά - είχε ανακαλύψει ένα φούρνο που έκανε καταπληκτικά τουλουμπάκια και κουρκουμπίνια (αλήθεια αυτά τα θυμάσαι;) και ερχόταν τακτικά με ένα κουτί με αυτά, πάντα φρέσκα και τραγανά. Σπάνιο να βρεις σήμερα καλής ποιότητας, γι αυτό και αποφεύγω να τα αγοράζω. Την τελευταία φορά που πήρα ήταν σκέτη απογοήτευση, παρόλο που έδειχναν φρέσκα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτά που βρήκα εδώ ήταν πολύ καλά, αλλά τελικά τείνω πια σε πιο λεπτές γεύσεις... κουρκουμπίνια ε; Κι αυτά έχω να τα φάω χρόνια, πιο τραγανά... μμμμμμμμμμμ

      Διαγραφή
  5. αν και με στεναχώρησε η κατάληξη έτσι είναι, κάποιες μνήμες (ή και γεύσεις) του παρελθόντος δεν έχουν την ίδια δυναμική πλέον, δεν ξέρω αν φταίει που μεγαλώνουμε σίγουρα ή που αλλάζουμε στάση γενικότερα, καλή νύχτα μπαμπά, ελπίζω να πέρασες όμορφα γενικά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πέρασα πολύ όμορφα, ήσυχα και χαλλλλλαρά, όπως ακριβώς χρειαζόμουν!

      Μεγαλώνουμε γιε μου και αλλάζουνε τα γούστα, αλλά δεν πειράζει αρκεί να υπάρχουν γούστα!

      Διαγραφή
  6. Λοιπόν είσαι η αιτία που παρήγγειλα από τον καλό μου να μου φέρει τουλουμπάκια και κουρκουμπίνια! Ευτυχώς που τυχαίνει να είναι Θεσ/νικη και δεν θα μείνω με την λαχτάρα!! Τι μου έκανες βραδιάτικα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Α, μια χαρά σε κόβω! πότε έρχεται να σε γλυκάνει;

      Διαγραφή
    2. Κουράγιο! Παρασκευή θα ξανανέβω εγώ!

      Διαγραφή
  7. Κι εμείς οικογενειακώς τιμάμε Σκλαβενίτη! Να πάμε για καφέ μια μέρα μετά τα ψώνια :p ! Καλέ, εδώ λένε ότι το γάλα που λήγει το στέλνουν πίσω στις εταιρείες και το παστεριώνουν ξανά, στο καλαμπόκι και τον τόνο θα κολλήσουν (μπάη δε γουέη, αν σ` αρέσουν τα πικάντικα κάν` τα τσίλι κον κάρνε τα φασόλια και το καλαμπόκι);

    Αχ, κι έγω τα λατρεύω τα τουλουμπάκια! Τα έφτιαχνε η συγχωρεμένη η γιαγιά μου η πολίτισσα και συνονόματη. Τι μου θύμισες τώρα… Πάντα όταν την επισκεπτόμασταν στην Αθήνα (πριν μετακομίσουμε μόνιμα) μου τα έφτιαχνε. Μπορεί το σπίτι μας να έχει αλλάξει από τότε, ένα πράγμα, όμως έχει μείνει: η εικόνα της γιαγιάς μου, να με καρτερεί στην πόρτα, με τα τουλουμπάκια στα χέρια και τα μάτια βουρκωμένα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θα πάμε στο καφέ του Σκλαβενίτη, στο μεγάλο, στην Αχαρνών! Να τον τιμήσουμε όλοι οι φανς!

      Η εικόνα με τη γιαγιά σου με έκανε και χαμογέλασα!!!

      Τσίλι κον κάρνε ε; Δεν είναι κακό!

      Διαγραφή

  8. Εγώ μάλλον γεννήθηκα γριά, γιατί πάντα με λίγωναν τα τουλουμπάκια. Κι εσείς Σκλαβενίτη, άμα δεις μια 35άρα (που δεν της φαίνεται) να σέρνει ένα 2χρονο, εγώ θα είμαι :-Ρ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Α, δεν ήσουν του γλυκού παιδιώθεν! Κι εσείς Σκλαβενίτη; Να οργανώσουμε συμμάζωξη!

      Διαγραφή
  9. Eλααα!
    Δε θέλω γκρίνιες! Οι ίδιοι είμαστε!
    Εγώ κλείνω τα μάτια (πειραχτήρι πάντα και μέγα σκατόπαιδο) και σε φαντάζομαι με την τουλούμπα στο στόμα να φτάνεις σε οργασμό και πεθαίνω στα γέλια... χιχιχιχι!
    Επειτα κάνω flashback και ενθυμούμαι την έρμη την HEINZ κονσέρβα με τα αγαπημένα μου φασόλια που έχει αντέξει και στις 5(!!) μετακομίσεις μου...
    Δε την κρατώ γιατί το Δεκέμβρη που μας έρχεται έχουμε Αρμαγεδώνα και ένα φασολάκι όπως και να το κάνεις σου χρειάζεται για το τσακιρ κέφι.
    Φιλί γλυκό λιακαδονυσταγμένο! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Ρε φίλε εγώ δεν έχει τύχει ποτέ να το δοκιμάσω αυτό το γλυκό. Γενικά τα αποφεύγω τα γλυκά και ειδικά αν είναι έτσι όπως το περιγράφεις είμαι σίγουρος πως δε θα μου αρέσει.Έγώ είμαι παιδί της σοκολάτας!Και αυτή με μέτρο πάντα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ εσείς η νέα γενιά, όλο στα φιτ είσθε...

      Εμένα του βρωμόγερου αν μου δώσεις την 200άρα ΙΟΝ με ολόκληρο φουντούκι την τσακίζω σε 36 δευτερόλεπτα και μετά τρέχω για ινσουλίνες!

      Διαγραφή
  11. Αααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααχ...
    Τουλουμπάκια...
    Δεν είναι που δεν είσαι το παιδί που ήσουν.
    Απλά δεν τα φτιάχνουν τόσο ωραία όπως παλιά!
    Έχουν σκαρτέψει τα υλικά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. όχι, ήταν ωραία, ήταν ακριβώς όπως τα θυμόμουν, απλά πια πολύ γλυκά για το γέρικο σκαρί μου... (σνιφ κλαψ)

      Διαγραφή
  12. έρχομαι εγώ να στα φάω διότι είναι το αγαπημένο μου γλυκό,μπορώ να φάω τόνους!!έννοια σου και εκεί που θα πάμε θα τρώμε συνέχεια τουλουμπάκια!!!
    πωπω τι μου έκανες απόψε!!!
    φιλιά πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Α, τα έφαγα τελικά για breakfast...αλλά έχει ο φούρνος μπόλικα, κόπιασε!

      Διαγραφή
  13. Μπα παναθέμά σε με ξελίγωσες αξημέρωτο!
    Κανείς δεν είναι το παιδί που ήταν τότε, αλλά στα τουλουμπάκια ελάχιστοι σταματάνε στο ένα. Χαλάλι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και όμως μου συνέβη και το θεώρησα κοσμοϊστορικό γεγονός... Ανησύχησα!

      Διαγραφή
  14. Το σωστό το τουλουμπάκι το πρόστυχο πρέπει να πληροί τις εξής προυποθέσεις:

    α)οχι στη τηγανίλα
    β)οχι στο πολύ σιρόπι
    γ)όχι στο λίγο σιρόπι
    δ)ναι στη τραγανή υφή

    Αυτή ηταν η γνώμη μου πάνω στα τουλουμπάκια,όσο για τα φασόλια και το καλαμπόκι διαφωνώ κατάφορα μαζί σου! Και επίσης έχω να δηλώσω οτι αυτό είναι το πρώτο μέχρι στιγμής πράγμα που βρήκα για να διαφωνήσω! (Μετά το αλκοολ που σε συγχωρώ γιατι σε συμπαθώ)

    Ρε συ εγω έχω και άλλες ερωτήσεις να σου κάνω για τη "συνέντευξη" πιο ηλίθιες προφανώς!Θα βρώ ευκαιρία και θα στις κάνω!
    --Σαλιάγκι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ την έχασες τη συνέντευξη, γύρναγες στα μπιτς μπαρς και έκαμες κόρτε στους ναυαγοσ'ωστες, τι να σε κάνω;

      Ήταν ακριβώς έτσι το τουλουμπάκι, ακριβώς έτσι, άγγιζε την τουλουμποτελειότητα!

      Διαγραφή
  15. Αμάν,το μπλογκι πλημμυρισε σορόπια!!Βάλε πράμα,να κρατάμε ψηλά τα ζάχαρα:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ας γλυκαθούμε και λίγο γιατί δεν πάει άλλο!

      Διαγραφή
  16. Μου την άναψες πρωί πρωί,τουλουμπάκια εδώ δεν έχουμε καλά,τώρα να βγω στη γύρα για λουκούμι και χαλβαδόπιτα,μπα τα βαρέθηκα.
    Μου εβαλες ιδέες, μιας και έχει λυσσάξει ο σύζυγος να φτιάξω γλυκό, θα πάω να πάρω τα υλικά να φτιάξω σοκολατόπιτα ..
    πέρασες καλά;
    την καλημέρα μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σοκολατόπιτα; Έεεεεερχομαιιιιιιι

      Πέρασα υπέροχα, εδώ περνάω άσχημα...

      Διαγραφή
  17. κοιτα να δεις και εγω τα τουλουμπακια τα εχω συνδιασει μς μια θεια αχωνευτη που ομως τη συγχρουσα γιατι μας εφερνε τουλουμπακια απο το βολο! και τωρα μου θυμισες αυτό! υπερτατη γλυκα ναι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ αυτά τα τουλουμπάκια, ανασύρουν μνήμες τελικά!

      Διαγραφή
  18. Αχ, αγαπημένε... Ξύπνησες μέσα μου μια πολύ παλιά, αγαπημένη ανάμνηση. Να' σαι πάντα καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι καρδιά μου, χαίρομαι! Σου στέλνω κι ένα γλυκό φιλί!

      Διαγραφή
  19. όπα της.....

    που λες Τρεμουλάκο ,επειδή έχω διασυνδέσεις εκ των έσω ,να σας πληροφορήσω πως δεν θα πωλούνται τα ληγμένα ,αλλά όσα θα κοντεύουν να λήξουν(π.χ σε ένα μήνα ,σε μια βδομάδα ,σε 2 μερες...)και δεν θα πωλούνται σε μεγάλες αλυσίδες αλλά στον μπακάλη της γειτονιάς σου....αυτά ισχύουν μεχρι τωρα που σου γραφω ,δεν ξερω γι αύριο ,όσον αφορά τις Αλυσίδες ή θα μας πωλούν και τα ληγμένα -ληγμένα(αν εγινα κατανοητή!)

    από ότι κατάλαβα ,μια απο τα ιδια στη δουλειά...

    Το παιδί που ήσουν υπάρχει ,αλλά κάπου κρύβεται το καημένο...φοβάται με όσα γίνονται να φανερωθεί!την κατάλληλη στιγμή όμως θα φανερωθεί και θα σε βοηθήσει!!!!
    φιλάκια!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό είχε ακουστεί νωρίτερα, τώρα λένε και για τα ληγμένα... ληγμένα παίρνουν μάλλον εκεί στα υπουργεία. Σήμερα απ το πρωί εδώ μέσα είμαστε στο θα κλείσει δεν θα κλείσει, εγώ ψιλολιποθύμησα και τώρα προσπαθώ να συνέλθω. Ακούγονται διάφορα, δε με νοιάζει να απολυθώ, με νοιάζει να μη χάσω τα δεδουλευμένα. Αν τα χάσω χάθηκα. Αύριο λέει θα μας πουν, που να τους πει ο παπάς στ αυτί και ο διάκος στο κεφάλι, δεν αντέχω άλλο αυτήν την κατάσταση... τι να σου λέω.

      Πήρα και μια κερασόπιττα και μυρίζει αυγουλίλα η κρέμα της και την πέταξα, πόσα να αντέξω; (Copy paste θα το κάνω αυτό για ανάρτηση, όλο σου λέω)

      Διαγραφή
  20. Δεν είμαστε το παιδί που ειμαστε κάποτε πια Tremens μου, όμως μια αναδρομή στις αναμνήσεις του παρλθόντος δεν είναι ποτέ κακό, ακόμα κι αν νοιώσουμε την πίκρα στον ουρανίσκο μας, σα παρασιροπιασμένη τουλούμπα.
    Κόπιασε, θα σου φτιάξω εγώ τουλουμπάκια, κι 'μένα τα αγαπημένα μου γλυκά, έτσι όπως τα τρώγαμε μικρά, καθώτι είμαι και θεματοφύλακας της γεύσης των παλιών καλών συνταγών.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Α Ben μου, με καταλαβαίνεις, ακριβώς έτσι όπως το λες... καθόλου κακό!
      Είσαι. ναι, το χω διαπιστώσει στις ενίοτε γλυκές σου αναμνήσεις και αναρτήσεις!

      Διαγραφή
  21. Ναι στα τουλουμπάκια, όχι στις τουλούμπες. Οι τουλούμπες- γκουμούτσες, είναι συνήθως καμένες εξωτερικά από παλιόλαδα και λασπωμένες μέσα. Πρέπει να είσαι απελπισμένος για γλυκό για να μπορέσεις να φας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Συμφωνώ κι επαυξάνω, κι επιπροσθέτως εξαιρετικά λιγωτικές εκείνες και σπάνια επιτυχημένες!

      Διαγραφή
  22. "Ο,ι μάνα μ'"έλεγε η γιαγιά για τις γλυκές απολαύσεις!
    Ετσι όπως το περιγράφεις θέλω να πάω στο φούρνο!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μνήμες ε; Αχ ο ουρανίσκος, έχει κι αυτός εγκέφαλο!

      Διαγραφή
  23. Κρατώ την φωτογραφία, ενός κούκλου ποδηλάτη, που βγαίνει απο το τρένο, απο το πρωί, απο κάποιο ενθετο εφημερίδας. Συ σαι?
    Αμα κράταγες και τουλουμπάκια, θα σε ξεχώριζα καλύτερα.
    Δεν μου κανει λαϊκ ! δεν μου έκανε ποτέ.

    Τα ίδια παιδια που είμαστε τότε, παραμείναμε. Σου ορκίζομαι.

    φιλί κερασένιο (να κρατά μια στιφάδα, μην πήξουμε στο σιρόπι).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Βρε λες να με πήρανε οι παπαράτσι και να μην πήρα χαμπάρι; Λες;

      Φιλί γλυκό, μπιφτεκάκια έχει σήμερα!

      Διαγραφή
  24. Αν έχεις μπλέ ματάκια, και σπαστό ποδήλατο, γιατί εγώ ετσι σε φαντάστηκα, ολοίδιος.
    Μπιφτεκακια? καλοφάγωτα !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Α, μάτια υπέροχα, αν και καστανά! Ποδήλατο γκουμούτσα γιατί το σπαστό ούτε να το φτύσω. Πόδια θαυμάσια! Κι ένα χαμόγελο που λιώνει την Ανταρκτική! (χοχοχοχοχο τόσα χρόνια διαφημιστής, έμαθα να με πουλάω)

      Διαγραφή
  25. χα χα χα ! ακρη να παρκάρω καλάμι. άκρη λέω. α, και σ' ευχαριστώ που είσαι στην ζωή μου, έστω και με υπέροχα καστανά μάτια. Ετσι ειναι η ζωή, άλλους τους μπλεδίζεις, άλλους τους καστανίζει. Αχ !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τι να κάνεις, και είχα παππού με μάτια γαλανά αλλά κανείς δεν τα χει πάρει, θάφτηκαν στα γονίδια, για πάντα ίσως

      Διαγραφή
  26. Έτσι είναι αγαπητέ μου, οι θυμήσεις είναι πιο έντονες, η νοσταλγία πιο εύγευστη από την πραγματικότητα. Τις περισσότερες φορές τουλάχιστον...
    Και πώς να μην έχουν 'αλλάξει' γεύση, αφού αλλάζουμε εμείς οι ίδιοι; Λιγάκι αλλάζουμε δηλαδή, π.χ. είμαστε λίγο πιο ψηλά παιδιά ;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αλλάζουμε, αλλάζουμε κάθε στιγμή, αλλά έχουμε και τα τουλουμπάκια να μας θυμίζουν ομορφιές περασμένες...

      Διαγραφή
  27. δύο μονάχα παρατηρήσεις :
    α) σε ποια μεξικάνικα γεγονότα αναφέρεσαι? αν αντιλαμβάνομαι σωστά το χρονικό πλαίσιο, η επανάστασις των ζαπατίστας είχε προηγηθεί, και ούτως ή άλλως, τα καημένα τα φασόλια τι σου έφταιξαν?

    β) δεν έχεις τριάντα χρόνια να απολαύσεις ως παιδί τουλουμπάκια. ψεύδεσαι ασυστόλως. τουλάχιστον εγώ σε θυμάμαι, εκτός εάν έχουν περάσει τριάντα χρόνια, οκ έχω ασθενή μνήμη, αλλά όχι τόσο!

    και μια συμβουλή, βιωματική : τα ληγμένα μακαρόνια είναι μια χαρά, σουρώνεις και τα μυγάκια και τρώγονται.

    Π.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. α. Ξέρεις εσύ, μην επαναλαμβανόμεθα

      β. Αυτό που ισχυρίζεσαι δεν το θυμάμαι, κάτι μπαμπάδες ναι, τουλουμπάκια όχι, αλλά για να το θυμάσαι το δέχομαι, εξάλλου παιδί ήμουν και τότε

      Επιμύθιον
      Έφαγα κάτι ληγμένα αυγά, σούπερ!

      Διαγραφή
    2. τα ληγμένα αβγά επικίνδυνα, δεν έχει μυγάκια να σουρώσεις. με τα "μεξικά" δεν θα τα βρούμε ποτέ γραπτώς, δεν έχει σημασία, αφήνω την Καιτούλα να περιγράψει την τότε εποχή, δικό σου λοιπόν. έστω και μεταχρονολογημένο. με τουλουμπάκια, μπαμπάδες και άλλα αηδιαστικά πλέον.

      ΥΓ. να παίρνεις ψευδάργυρο. βοηθά στην μνήμη.


      http://www.youtube.com/watch?v=AS4DFSl8X5o&feature=related

      Διαγραφή
    3. Δεν έχω σχόλιο επ αυτού, ξέρεις... ευχαριστώ μόνο

      Διαγραφή
  28. Πάντως εμένα μια φορά μου τρέχουν τα σάλια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  29. Αν και θεωρώ οτι γεννήθηκα μεγάλη, τα γλυκά τα τιμάω δεόντως και δεν τα αφήνω για μετά (μα πως λιγώθηκες έτσι γρήγορα, δεν μπορώ να καταλάβω!)
    Τα κουρκουμπίνια τα θυμάσαι; Αχ! αυτά εγώ επιθύμησα με την ανάρτησή σου...
    Πόσο πίσω με πήγες αλήθεια...

    Να είσαι καλά! και...μέσα μας... πάντα υπάρχει το παιδί που είμαστα κάποτε. Αλλά μόνο για εμάς πια το έχουμε, πολύ καλά κρυμμένο...

    Φιλί!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γιατί παιδί μου γεννήθηκες μεγάλη; Αν τα θυμάμαι λέει, μια χαρά τα θυμάμαι!

      Φιλί γλυκό

      Διαγραφή
  30. Δυο παππούδες με γκριζογάλανα και μια γιαγιά γαλανή. Μπούρδες. τίποτα δεν πήραμε.. μόνο την υπερμετροπία της θείας...
    ασε με !

    τρείς ημέρες χωρίς ποστ? εισαι καλα?
    εεε? λέω ?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ε, δεν είμαι και στα καλύτερά μου και δεν θέλω να σας μουρλάνω στη γκρίνια...

      Διαγραφή
  31. Oρμα παιδί μου, κι όποιος αντέξει!!!
    χα χα χα
    οσο γκρινιάζεις, ζεις!
    φιλιά και καλημέρα !

    ΑπάντησηΔιαγραφή