Τα γραμματάκια μεγαλώνουν με ctrl= για τους Pcάδες, και με cmd= για τους Macάδες!
Ευχαριστώ!

Σάββατο, 20 Μαΐου 2017

Μεσαίωνας revisited

Το κείμενο πρωτοδημοσιεύτηκε στο www.boemradio.com

Τα μαθες φιλενάδα; Δεν στα πα; Κάθε μέρα συγκλίνει και συμφωνεί μαζί μου ότι ζούμε στο Μεσαίωνα – και όχι, δεν έχει να κάνει μόνο με το παγκόσμιο κοινωνικοπολιτικό χάρτη, δεν έχει να κάνει με Brexit, Putin, Trump και χίλια όσα συμβαίνουν εκεί στα εξωτερικά, έχει να κάνει με μας εδώ, έχει να κάνει με ανθρώπους μορφωμένους, ανθρώπους που έχουν δώσει όρκο.

Στην υπέροχη Σάμο θα σε πάω λοιπόν, όπου οι αναισθησιολόγοι αρνούνται τις υπηρεσίες τους στις γυναίκες που θέλουν να κάνουν έκτρωση γιατί είναι αντίθετο στην ηθική τους. Βάζουν λοιπόν οι φίλοι – τι φίλοι, αδερφοί – αναισθησιολόγοι πιο ψηλά την επιλεγόμενη ηθική τους από το δικαίωμα της κάθε γυναίκας στο τι θα κάνει με το σώμα της. Διότι βλέπεις δεν είναι όλες οι γυναίκες έτοιμες να γίνουν μανούλες, κάποιες φορές οι συνθήκες δεν ευνοούν, κάποιες άλλες ήταν θύματα απροσεξίας, κάποιες φριχτές ήταν θύματα βιασμού και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο. Και δεν με αφορά. Όπως και δεν αφορά κανέναν για τις αποφάσεις οιουδήποτε εφόσον δεν βλάπτει κάποιον άλλον. Ούτε καν τον αναισθησιολόγο.

Όμως οι αναισθησιολόγοι στο νοσοκομείο στη Σάμο την υπέροχη που ήμουν φαντάρος το μακρινό 1992 και την αγαπώ πολύ, θεωρούν εαυτούς ως θεματοφύλακες ηθικής. Εκείνοι και χιλιάδες άλλοι που τους υποστηρίζουν. Αυτό λοιπόν, με τα πανηγύρια και τα σκηνώματα, με τα χαστούκια και τις τσιρίδες δείχνει τη μεσαιωνική κατάσταση που ζούμε.

Όπως και τα έργα της ΕΥΔΑΠ. Τα έργα που έρχονται και σκάβουν μια τρύπα κάτι τύποι ξεχασμένοι απ το Θεό (σαν τις αεροσυνοδούς της British Airways), που ενώ θα πρεπε να τρώνε τη σύνταξή τους στα καφενεία, ή στα κότερα – ανάλογα τη σύνταξη – είναι στους δρόμους και σκάβουν λίγο τη μια μέρα, λίγο πιο πολύ την επόμενη, εξαφανίζονται καμιά βδομάδα με την τρύπα ανοιχτή, έχει γεμίσει πάλι η τρύπα χώματα, σκουπίδια και φύλλα και την ξανασκάβουνε, μετά βάζουν μισή σουλήνα και με τούτα και με κείνα έχει παρέλθει το τρίμηνο και η τρύπα με τη μισή σουλήνα μένει έτσι να χάσκει σα στόμα με ένα δόντι, βάζουν και κάτι κορδέλες της κακιάς συμφοράς τις οποίες τις παίρνει ο αέρας και από θαύμα μόνον δεν θρηνούμε θύματα και μια μέρα, βροχερή συνήθως, αποφασίζουν να την κλείσουν την τρύπα και να της ρίξουν και τσιμέντο υγρό και να φύγουν και να πάει κάποιο βλαμένο να χαράξει στο τσιμέντο Τ+Α=LFE ή κάτι παρόμοιο και να μείνει εκεί μέχρι να θυμηθούν ότι ξέχασαν το κομπρεσέρ μέσα στην τρύπα και πιέζει τη σουλήνα και να την ξανανοίξουν.

Και όσο καιρό το χάος είναι ανοιχτό δεν μπορείς να περάσεις, δεν μπορείς να παρκάρεις, δεν μπορείς να κάνεις τίποτε άλλο από το να βλαστημάς με χάρη στη θέα της.


Εν τω μεταξύ, μαθαίνω ότι ο Αλέξης θα φορέσει γραβάτα. Κι αυτό γιατί είχε πει ότι όταν τα πράγματα – στην Ψωροκώσταινα – θα πάνε καλύτερα θα φορέσει γραβάτα. Και ψηφίζουν όλοι χαρωπά το μνημόνιον νάμπερ φορ (4). Άντε βρε, και στο 5ο θα σου στείλω εγώ απ τη συλλογή μου να βάλεις παπιγιόν να το γιορτάσουμε!

Πέμπτη, 18 Μαΐου 2017

Μεσαίωνας



Το κείμενο πρωτοδημοσιεύτηκε στο www.boemradio.com

Τέλειωσε και η Eurovision και τώρα τι; Τι θα δώσει ενδιαφέρον στην καθημερινότητά μας πια – βλέπεις και το Survivor τόσους μήνες καθημερινότητα έχει γίνει, έχει – λένε, εγώ δεν το χω δει ποτέ και λέω την αλήθεια – ακόμα ενδιαφέρον αλλά για πόσο;

Ευτυχώς που έχουμε και τα μνημόνια και κάτι κινείται σ αυτόν τον έρμο τόπο. Βλέπεις, χτες, στη συζήτηση περί μνημονίου στη Βουλή των Ελλήνων, όπου είναι αυτός ο χώρος που ήτανε λέει κάποτε παλάτι (εν τω μεταξύ, έχοντας γυρίσει όλη την Ευρώπη δηλώνω πολύ απογοητευμένος από τα παλάτια, βλέπεις, στα κινούμενα σχέδια τα παλάτια ήτανε κομψά, όμορφα, με τις πολεμίστρες τους, με τους πυργίσκους τους, όπου κορασίδες/πριγκήπισσες ζούσαν κλεισμένες τα δράματά τους και ρίχνανε τα μακριά τους μαλλιά σε τοπικούς παράγοντες και τα τοιαύτα, ενώ στην πραγματικότητα είναι τεράστια κτιριακά συγκροτήματα, κάτι σαν Mall Μεσαίωνος, τέλος πάντων) και εκεί μέσα είναι οι εκλεγμένοι από το σοφό λαό εκπρόσωποί του, πήγε ο αγαπημένος Κάσι και χαστούκισε τον αξιέραστο κύριο Δένδια γιατί πέρασε από μπροστά του την ώρα που αγόρευε. Ο Κάσι. Αγόρευε. Ο Κάσι. Αγόρευε. (θα μπορούσα να συνεχίσω απορώντας για σελίδες επί σελίδων).

Κι έγινε λέει της μουρλής, και αποβλήθηκε ο Κάσι από την αίθουσα και φωνάζανε τη φρουρά, αλλά η φρουρά πουθενά, είχε μάλλον πάει στην ταράτσα να απλώσει τα ασπρόρουχα μιας και χτες έφυγε η σκόνη εκ Σαχάρας, που τόσο όμορφη συντροφιά μας κράτησε τόσες μέρες και είχε κι ένα μικρό βοριαδάκι και στεγνώνουν τα ρούχα άμεσα, (από αύριο βροχές, οπότε καλά έκανε η φρουρά – των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν) κι έλεγε ο Κάσι διάφορα πρόστυχα στον προαύλιο χώρο όπου τον απέβαλλαν και γενικώς αδερφές και παλικάρια γίνανε μαλλιά κουβάρια και απορώ κι εξίσταμαι γιατί έφυγε και ο ανάδρομος και η Πανσέληνος και τα επαγγελματικά μας – έγραφε η αστρολόγος -  εμάς των Τοξοτών θα είναι εξαιρετικά, μαζί και με τα οικονομικά και με τα ερωτικά. Ο Κάσι τι ζώδιο είναι; Ο κος Δένδιας; Η Φρουρά;

Βλέπεις, στην Πανσέληνο είχα αποδώσει το μικρό συμβάν της προηγούμενης εβδομάδας όπου ο συνήθως ηρεμότατος κος Τζήμερος αφού έσκισε αφίσες εχαστούκισε (ή γρονθοκόπησε) την κα Μπαλού κι έγινες στο Περιφερειακό Συμβούλιο της Μπαλής το πανηγύρι. Έπεσε απ’ τα σύννεφα το Πανηλίθιο και όλοι αναρωτηθήκαμε πως αυτός ο πραότατος κύριος έφτασε σ αυτό το σημείο. Η Πανσέληνος εκεί, για τον Κάσι δεν ξέρω, αστρολογικώς δεν εξηγείται.

Από την άλλη έχεις πάρει χαμπάρι πόσα σκηνώματα έχουν αριβάρει στην Ψωροκώσταινα από τότε που έχουμε αριστερή κυβέρνηση; Πιο πολλά και από τα μνημόνια της αριστερής κυβέρνησης. Ένα πράγμα απίθανο. Η κάρα της δείνα, η χείρα του τάδε, τώρα ήρθε και η αγία Ελένη – μεγάλη η χάρη της -  εορτάζει και η μνήμη της σε λίγες μέρες, και μετά αναρωτιόμαστε αν έχουμε περάσει διαφωτισμό ή ζούμε ακόμα στο Μεσαίωνα. Θα σου επιβεβαιώσω λοιπόν ότι ζούμε ακόμα στο Μεσαίωνα διότι σε κάθε μεγάλη γιορτή, οι δήμοι και οι εκκλησίες το συνδυάζουν εξαιρετικά – σετάκι μοναδικό – με πανηγύρια αγοραπωλησίας μαξιλαριών, εσωρούχων (στριγκακίων συμπεριλαμβανομένων), κομποσχοινακίων και εικονιτσών εκτυπωμένων σε inkjet και κεκολλημένων σε MDF και ευλογημένων από τον κύριο που τις εκτύπωνε), τα οποία πανηγύρια συμβαίνουν πολλές φορές σε κεντρικούς δρόμους της Πρωτευούσης και δεν μας έφτανε το χάλι μας, δεν βρίσκεις να παρκάρεις 3 μέρες, και αναγκάζεσαι να μετακομίσεις – αν έχεις την ευκαιρία, αν δεν την έχεις παρκάρεις σε άλλο δήμο και το κόβεις με το πόδι.

Η δική μου μικρή ένσταση σ’ αυτό το θεματάκι που κρατάει χρόνια, είναι ότι καταλαβαίνω ότι η θεία Ευτέρπη θα συνδυάσει το τερπνόν μετά του ωφελίμου, θα ανάψει και το κεράκι, θα ψωνίσει και το βρακάκι, το ότι ο Ιησούς έδιωξε εν εξάλλω τους εμπόρους από τον περίβολο του Ναού το θυμάται κανείς ή μόνο εγώ; Μάλλον μόνον εγώ που στο κάτω κάτω  δεν έχω και θέση ισχύος για να το αποτρέψω, αλλά μετακομίζω από το ένα σπίτι στο άλλο όταν η εκκλησία κοντά στο σπίτι μου πανηγυρίζει.


Μεσαίωνας.

Σάββατο, 13 Μαΐου 2017

Eurovision semifinals part II



Το κείμενο πρωτοδημοσιεύτηκε στο www.boemradio.com

Χθες το λοιπόν, γυρίζω αφιονισμένος σπίτι απ το pilates για να δω το 2ο ημιτελικό και να σε ενημερώσω πάραυτα κι ενδελεχώς. Η κατάσταση ήταν απλά τραγική αλλά οι φίλοι ευρωπαίοι σε μια παγκόσμια πατέντα κατάφερανε να περάσουν μέσα έναν κάκιστο ημιτελικό τα χειρότερα! Οποία πρωτοτυπία!

Πάμε όμως να απολαύσουμε τα τραγούδια τα υπέροχα!
  1. Σερβία - Tijana Bogićević – In Too Deep
Nεαρά σωσίας της Χριστίνας Λαμπίρη σε τραγούδι του οποίου ο τίτλος μας παραπέμπει σε κάτι βαθύ. Φευ όμως, το άσμα είναι ψιλοχορευτικό, με καθόλου κακή εμφάνιση, καθόλου κακή φωνή, η Λαμπίρη η Σέρβα φορά νυχτικό νυφικό με πέρλες στα τελειώματα, με τα μπούτια όξω, ένας ημίγυμνος χορευτής πάει πέρα δώθε για να προσθέσει στο θέαμα, κυλιέται και λίγο στα παρκέ κάνοντας τα Swiffer,  δυνατό φινάλε αλλά δεν πείθει και δεν περνά!

  1. Αυστρία – Nathan Trent – Running on Air
Νεαρός Αυστριακός φεγγαροκρουσμένος δεν τρέχει στον αέρα αλλά κάθεται πάνω στο φεγγάρι, διαθέτει συμπαθητική φάτσα σε ένα χαρούμενο τραγουδάκι με ρομαντικό φόντο, τραγουδά χαρωπά και ανεβαίνει στο φεγγάρι που δεν είναι κόκκινο όπως το ποτάμι δεν είναι γαλάζιο, κάνει σκέρτσα και κόλπα και ναι, τα καταφέρνει!
  1. Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας – Jana Burcesca – Dance Alone
Νεαρή Πρώην Γιουκοσλάβα Δημοκράτισσα Μακεδόνισσα συμπαθής κι εγκυμονούσα – όπως μας αποκαλύφθηκε στην κάρτα, δίχως να μας ενδιαφέρει η αλήθεια είναι (μετά ο γκόμενος της κάνει και πρόταση γάμου live μπας και ταράξει τα νερά), τραγουδά κάτι χορευτικό, μόνη κι έρμη, κάνει ηδυπάθειες επί σκηνής φορώντας κρόσια με στρας, πάει να γίνει σέξι, δεν είναι κακό το τραγούδι αλλά μη φανταστείς, μόνη ήρθε, μόνη φεύγει, άντε και καλή λευτεριά!
  1. Μάλτα – Claudia Fianello – Breathlessly
H Μαλτέζα Παπαρίζου πιο ώριμη και τσουπωτή από ποτέ,  φορά λευκό νυφικό γοργόνα, γιομάτο στρας που βρίσκει στις καμπύλες, τραγουδά ένα αργό τραγούδι με όμορφη φωνή και μαλτέζικα γλυκά αγγλικά, το οποίο κακό δεν είναι, βαρετό και μια απ τα ίδια είναι, το κοινό παραληρεί για κάποιο λόγο, εκείνη χαμογελά και δυναμώνει και καταλήγει σε κρεσέντο αλλά τη στενεύει το φόρεμα κι επειδή τη λυπόμαστε τη στέλνουμε πίσω στη Μάλτα να βάλει κάτι πιο άνετο να ηρεμήσει!
  1. Ρουμανία – Illyka & Alex Florea – Yondle it
Η φίλη Ρουμανία σπεύδει εφέτο να πρωτοτυπήσει, στέλνοντας τη μοναδική Ρουμάνα τραγουδίστρια Yondle, το οποίο είναι αυτό που τραγουδά η Χάιντι πάνω στις Άλπεις συνήθως και όχι μια Ρουμάνα στη σκηνή της Eurovision, να κάμει λαρυγγισμούς με συνοδεία νεαρού ράπερ με το μαλλί εντάξει και 2 κανόνια. Προσπαθώ να κάνω τη σύνδεση ή να δώ τη μωβ αγελάδα της Milka να περιφέρεται επί σκηνής, αλλά τίποτα απ’ τα 2 δεν συμβαίνει. Το τραγουδιστικό συνοθύλευμα είναι τόσο κακό που θέλω να τσιρίξω, κάποια στιγμή επιτέλους τελειώνει αλλά η Ευρώπη ανταμείβει το fusion και το τραγούδι περνά  - και μη χειρότερα. Τουλάχιστον θα ξαναδούμε τα χρυσά της σανδάλια στον τελικό!
  1. Ολλανδία – O’G3NE – Lights and Shadows
Τρεις αδερφάδες διαλεχτές, τρεις κόρες παινεμένες, μαύρα φουστάνια παγιετέ, τα μπούτια όλα όξω, η μία ειν η Beyonce, η άλλη η Shakira και η τρίτη η καλύτερη Adelle με μαύρο κότσο! Άδουν τραγούδι νόστιμο (για μια ασθένεια που έχει η μαμά και δεν τη συγκράτησα), γραμμένο απ το μπαμπά και τον γαμβρό του, καλούλι είναι το έρμο, έχει και ρυθμό και άντε, περάστε κι εσείς να σας τρατάρουμε έναν τελικό να σας βρίσκεται!
  1. Ουγγαρία – Josi Papal - Origo
Ένας τσιγγάνος αοιδός, μια τσιγγάνα χορεύτρια και μια κυρία με βιολί, παρουσιάζουν ένα κομμάτι έθνικ το οποίο ούτε με τρελαίνει, ούτε με θλίβει, εκείνος ενδεδυμένος ο βασιλιάς των Τσιγγάνων με σακάκι δερματίνι, εκείνη (η χορεύτρια ) με όμορφη τσιγγάνικη φούστα και λευκό τοπ, η κυρία με το βιολί δεν θυμάμαι, έχει και λίγο ραπ μέσα για να πιάσει το νεανικό κοινό και όλως περιέργως τα καταφέρνει και περνά!

  1. Δανία – Anja – Where I am
Δανέζα μεγαλωμένη στην Αυστραλία σε ελαφρώς 90ς κομμάτι και σε εμφάνιση και μουσικά, στο οποίο ψάχνει ενδελεχώς να βρει που είναι. Μα που είσαι χρυσή μου κι εσύ, στο Κίεβο στον ημιτελικό. Χορευτικούλι το έρμο, έχει και τα χρυσά του στα κρεσέντα, βαράει και μια δυνατή κορώνα στα τελειώματα και τα καταφέρνει να μας ξαναπάει 20 χρόνια πίσω σε εποχές δραχμής και νιώθουμε εξαιρετικά και περνάει!

  1. Ιρλανδία – Brendan Murray – Dying to try
Νεαρός με φωνή μάλλον παιδική έως και κοριτσίστικη, ίπταται με αερόστατο πάνω από ομίχλες και τραγουδά κάτι αφόρητα βαρετό, το οποίο θα μπορούσε να τιτλοφορείται και ως Trying to die - νομίζω του πάει καλύτερα - και σκέφτομαι να πάω να πλύνω τα πιάτα. Το κοινό παραληρεί αλλά αυτό κάνει συνέχεια έτσι κι αλλιώς γιατί είναι μεγάλη συγκίνηση να έχεις πληρώσει το ακριβό εισιτήριο για τον ημιτελικό. Κάνει και τα κρεσέντα του αλλά δεν λέει να τελειώσει, αχ επιτέλους τελείωσε, τέλειωσαν και τα πιάτα, τι έκανε πέρασε; Ευτυχώς όχι!

  1. Σαν Μαρίνο – Valentina Monetta & Jimmy Wilson – Spirit of the Night
Ο διαγωνισμός μας υπενθυμίζει κάθε χρόνο ότι το σαν Μαρίνο είναι χώρα και όχι μόνο φεστιβάλ. Εν τω μεταξύ, η γνωστή σε όλους μας Βαλεντίνα έρχεται για 28η φορά στο διαγωνισμό παρέα με αμερικανό τραγουδιστή, ο οποίος μάλλον αυτομόλησε από τις ΗΠΑ μόλις βγήκε ο Trump διότι, έπαιζε λέει τον Ομπάμα σε μιούζικαλ. Αντιλαμβάνεσθε. Τραγουδούν λοιπόν κακό χορευτικό ντουέτο, αυτή φοράει μια φόρμα με στρας αυτός πέτσινα και σακάκι με στρας και πραγματικά δεν το βλέπω να περνάει, αλλά και ποιο να περάσει που έχουν όλα το χάλι τους το μαύρο. Λίγο αμήχανη χημεία μεταξύ τους, δεν έχει δέσει το γλυκό γιατί δεν υπάρχει άλλος τραγουδιστής στο Σαν Μαρίνο με τους 100 κατοίκους και η Βαλεντίνα δεν τα χει συνηθίσει τα ντουέτα. Κάποια στιγμή η αοιδός νομίζει ότι κάνει aerobics και μετά γελάνε χωρίς λόγο και δίνουν ρυθμό με παλαμάκια και σκέφτομαι ποιος το διάλεξε Θεέ μου και κάποια στιγμή μετά από 3 βασανιστικά λεπτά τελειώνει και δεν περνάει. Βαλεντίνα μου θα τα πούμε του χρόνου!

  1. Κροατία – Jaques Houdek – My friend
 Ένας ευτραφής κύριος με σμόκιν και σιδερένιο γάντι, θέλει να γίνουμε φίλοι και τραγουδά μισό κανονικά μισό όπερα σε άλλες γλώσσες και νομίζει ότι προσφέρει το νεωτερισμό που όλοι είχαμε τόση ανάγκη. Και ενώ σαν εύρημα θα μπορούσε να είναι ενδιαφέρον, δυστυχώς δεν είναι, είναι και αυτό κακό, αλλά μέσα στην όλη σαχλαμάρα περνάει και θα το ξαναζήσουμε το δράμα…

  1. Νορβηγία – JOWST 5 – Grab the moment
Ένα άνευρο ποπάκι άνευ λόγου κι αιτίας ύπαρξης, ξετυλίγεται μπροστά στα κουρασμένα μας μάτια, ενώ κάνει και κάτι εφέ ότι και καλά χαλάει η εικόνα αλλά δεν ανησυχεί κανείς μας γιατί βαριέται ασύλληπτα. Διαθέτει κι έναν μασκοφόρο κύριο τα πλήκτρα με φούξια λαμπτήρες και γενικώς ένα δράμα. Αν περάσει θα σκίσω τα πτυχία μου. Τα σκίζω, πέρασε!

  1. Ελβετία – Timebelle - Apollo
Η Ελβετία μας έχει συνηθίσει σε κομμάτια τόσο κακά που απλά θέλουμε ή να βάλουμε τα κλάματα ή να κουφαθούμε, αλλά φέτος στέλνει μια κίτρινη νύφη, πάνω σε κίτρινη σκάλα, με κίτρινα φτερά και ροζ συνοδούς. Παρόλα αυτά δεν είναι άσχημο, έχει ρυθμό, κάτι μου θυμίζει έντονα αλλά δεν μου έρχεται, για Ελβετία μια χαρά είναι, έχει και κάτι άρπες στο βάθος για να συνάδει με τον Απόλλωνα. Κατεβαίνει η κορασίς τη σκάλα με το πόδι όξω, χαμηλώνει ένταση και καταλήγει σε κρεσέντο. Περιμένω ότι θα περάσει αλλά φευ, μας φάγαν τα κυκλώματα και πάει η έρμη πίσω στις Άλπεις να μαζέψει εντελβάις.

  1. Λευκορωσία – Naviband – Story of my life
Συνηθισμένοι σε πολύ άσχημα θέματα και ακούσματα από τη χώρα αυτή, δεν εκπλησσόμαστε με το παραμυθένιο ντουέτο που βγαίνει ξαφνικά μπροστά στα μάτια μας και είναι άκρως χαζοχαρούμενο και κακό. Πρέπει να τελειώσει άμεσα αλλά διαρκεί και αυτό 3 ολόκληρα χαμένα λεπτά, το θέμα με την νεράιδα και το παλικάρι είναι απαράδεκτο, απορώ ποιος το δημιούργησε και γιατί, έχει και ένα αλπικό στοιχείο και γενικώς το μαύρο του το χάλι. Τραγούδι κατασκήνωσης on drugs κι εκεί που θέλω να αυτομολήσω στην Ταϊβάν τελειώνει, αλλά θα το ξαναδούμε γιατί για κάποιον εντελώς λάθος λόγο περνάει…

  1. Βουλγαρία – Kristian Kostov – Beautiful Mess
Πάλι ένα ταλαντούχο 17χρονο αγόρι, καλλίφωνο ευτυχώς, με κακό ντύσιμο σε αργό κλασικό Γιουροβίζιον τραγούδι, το οποίο δυναμώνει λίγο αλλά μη φανταστείς, (το περσινό απείρως ανώτερο) χωρίς όμως να είναι κακό, κάνει και εφέ με ηλεκτρονικές μολυβιές και μέσα στην όλη κατάσταση φαντάζει ένα χάρμα ώτων και ευτυχώς περνά!

  1. Λιθουανία – Fusedmark – Rain of Revolution
Το τραγούδι μας προτείνει να καταργήσουμε τα όρια με μια κορασίδα που φορά  κόκκινα ρούχα. Είναι ρυθμικά ηλεκτρονικό, δεν είναι κακό είναι μάλλον μέτριο αλλά τουλάχιστον δε βαριόμαστε μέχρι θανάτου. Κάτι του λείπει στην ένταση της μουσικής, χρειάζεται ίσως περισσότερο βάθος. Εν τω μεταξύ το κορτσόπο έχει κάτι νυχάρες κόκκινες τεράστιες - είναι μην πέσεις στα νύχια της κι έχει  έχει βάλει και ένα μολύβι στον κότσο. Με καλύτερη ενορχήστρωση θα ήταν καλό. Δυστυχώς δεν τα καταφέρνει.

  1. Εσθονία – Koit Toome & Laura - Verona
Nτουέτο με νύφη και γαμπρό, η νύφη με φουστάνι κύκνο, πλούσιο την παγιέτα του, τραγουδά τον έρωτά της με πολύ κακά αγγλικά. Είναι βλέπεις ο Ρωμαίος και η Ιουλιέτα σε κάτι ελαφρώς ρυθμικόν το οποίο είναι λέει και φαβορί. Κάνουνε και τσαλίμια στην κάμερα, μια ωραιοπάθεια διακρίνεται επί σκηνής από εκείνον χωρίς κανένα λόγο, κάνουν αααααααα και έχω ήδη βαρεθεί. Αυτή κάνει την γλυκιά, αυτός το παίζει μυστηριώδης. Στο τέλος χαϊδολογιούνται και πλάτη με πλάτη κοιτάζουν ηδυπαθώς την κάμερα. Κρίμα γιατί η Εσθονία έχει στείλει και 5-6 καλά κομμάτια στο παρελθόν. Παρότι ήτανε, λέει, φαβορί δεν τα καταφέρνει!

  1. Ισραήλ – IMRI – I feel alive
Νεαρός αθλητικός και όμορφος με καλή φωνή, εμφανίζεται με τα ρούχα γυμναστικής σε ρυθμούς χορευτικούς. Κλείνει το μάτι κι αισθάνεται ζωντανός κι ενώ έχει ρυθμό και ενώ δεν είναι κακό, δεν κάνει την ανατροπή. Μπαίνουν και τα μπαλέτα, τραγούδι club, φωτιές στο βάθος, πληθαίνει το χορευτικό, αίφνης χαμηλώνει, για να εξελιχθεί στο σύνηθες πολύχρωμο κρεσέντο και να καταχειροκροτηθεί απ το ενθουσιασμένο κοινό! Και ναι, τα καταφέρνει.


Επιμύθιον. Κάθε πέρσι και καλύτερα!

Τετάρτη, 10 Μαΐου 2017

Eurovision 2017, semifinals part 1



Το κείμενο πρωτοδημοσιεύτηκε στο www.boemradio.com

Ναι, ναι ξέρω, έχω να γράψω κάτι μήνες, ξέρω αλλά τι τα θες, τι τα γυρεύεις, περίμενα το διαγωνισμό να κάμω κριτικές, α, και προειδοποιώ:
«ΠΡΟΣΟΧΗ, ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗΣ ΑΠΟΨΗΣ ΚΑΙ ΓΟΥΣΤΟΥ»

Χθες λοιπόν ήτανε ο πρώτος ημιτελικός της Eurovision 2017, του διαγωνισμού που όλοι αγαπάμε είτε κρυφά ή φανερά και φέτος λαμβάνει χώρα στο πολύπαθο Κίεβο, μετά την αμφιλεγόμενη νίκη της Jamala της Τατάρας με το 1944, που άλλοι αγάπησαν, άλλοι εμίσησαν κι έγιναν πλείστοι πολιτικοί συσχετισμοί και τα τοιαύτα. Το μόνο που έχω να πω επ αυτού είναι ότι όταν ακούσαμε χθες ξανά την καλλιτέχνη να τραγουδά το νικητήριο άσμα καταλάβαμε γιατί κέρδισε. Γιατί απλά μας ανατρίχιασε.

Πάμε όμως στα νέα τραγούδια με την προειδοποίηση ότι δεν ξετρελάθηκε κανείς. Και ήταν λέει ο καλός ημιτελικός, ο αυριανός θα είναι χειρότερος - Θε μου φύλαγε!

1.  Σουηδία - Robin Bengtsson - I Can't Go On
Μπαίνω που λες απ το πιλάτες τρέχοντας, το σπίτι να μυρίζει ωραία φαγάκια φτιαγμένα με μεράκι κι έρωτα και πετυχαίνω το Σουηδό κοστουμαρισμένο σε κομμάτι 90ς pop να χορεύει με άλλους 4 άνευ λόγου κι αιτίας και αντιλαμβάνομαι ότι μπορώ με την άνεσή μου να αλλάξω ρούχα και να ασχοληθώ με ο,τιδήποτε άλλο εκτός του τραγουδιού μιας και δεν συντρέχει λόγος να το παρακολουθήσω παραπάνω από ένα δευτερόλεπτο. Φοβούμαι ότι η αγαπημένη μου χώρα βαρέθηκε τις πρωτιές και απλά έστειλε κάτι γιατί είναι αγένεια να πηγαίνεις σε ξένο σπίτι με άδεις χέρια.
Η ευγενής κίνηση ανταμείβεται και το κομμάτι περνά.

2.     Γεωργία – Tamara – Keep the faith
Η Γεωργία από την άλλη είναι από τις ελάχιστες χώρες που δεν φόρεσαν ούτε άσπρο ούτε μαύρο. Κόκκινη σα φωτιά και σα γνήσια αρμένισσα κυρά, η Tamara τραγουδά με φωνή υπέροχη ένα ενδιαφέρον κομμάτι, μπαλαντοειδές μα δυνατό, κινείται άνετα, η φωνή πλούσια – το μπούστο εξαιρετικό, κάνει λίγο James Bond, πετάει και τη μπέρτα και μένει με το φουστάνι το γοργονέ το ερυθρό, μια χαρά είναι αλλά δυστυχώς δεν πείθει και δεν περνά.

3.     Αυστραλία – Isaiah – Don’t come easy
Η Αυστραλία έχει γίνει πλέον Ευρώπη, τραγουδιστικά τουλάχιστον και φέτο στέλνει Αβορίγινα πιτσιρικά γλυκύτατο με νόστιμη φωνή να τραγουδήσει πηγαίνοντας με το παλτό πάνω κάτω μια δυναμική μπαλάντα με φωτιές στο κρεσέντο. Αυτό το καταφέρνει ενδελεχώς κι επειδής είμαστε Ευρωπαίοι και τιμούμε τη φιλοξενία του δίδουμε το πάσο.

4.     Αλβανία – Lindita World
Η γλυκιά Lindita έχει λέει κερδίσει σε πληθώρα διαγωνισμών και κάνει και καριέρα στο εξωτερικό και κάνει και ζημιές, κι εμφανίζεται ενδεδυμένη στα λευκά αλλά με τα μπούτια όξω, κάτι μεταξύ νύφης και νεράιδας, ρυθμικά αδιάφορο το άσμα, φωνή καλή αλλά τρακ πολύ, θυμίζει λίγο την αξεπέραστη Alyossa το 2011 αλλά δεν την φτάνει φυσικά, καλή είναι όμως, όχι τόσο για να περάσει!

5.     Βέλγιο – Blanche – City Lights
Η Blanche, δηλαδής η Λευκή, η Βελγίς έχει ντυθεί στα μαύρα σα τη νύφη τη μαύρη ή τη χήρα την χαροκαμένη, ενδιαφέρον το κομμάτι, αν μη τι άλλο δεν είναι μία απ τα ίδια, αλλά δεν ξετρελαίνεται κανείς. Θυμίζει λίγο Anuk, θυμίζει λίγο Moby, κάτι θέλει να κάνει αλλά δεν τα πολυκαταφέρνει, παρόλα αυτά η προσπάθεια επιβραβεύεται και περνά.

6.     Μαυροβούνιο – Zlatco – Rock it to the stars
Πολλές φορές όταν ακούς το βιογραφικό του καλλιτέχνη που θα διαγωνιστεί νομίζεις ότι θα δεις επί σκηνής έναν καλλιτεχνικό Einstein και οι προσδοκίες σου γίνονται τεράστιες. Βέβαια, όταν έχεις δει πολλές φορές Eurovision αντιλαμβάνεσαι ότι τις περισσότερες φορές κάτι βρωμάει στο βασίλειο του Μαυροβουνίου και μη χειρότερα. O Zaltco λοιπόν, παρά το πλούσιο βιογραφικό του, επιχειρεί να σοκάρει με μιαν εκκεντρική εμφάνιση, αγόρι – διαφάνεια – φούστα – κοτσίδα – παντελόνι με στρας και αλυσίδες, αλλά φυσικά δεν τα καταφέρνει γιατί είναι τόσο άφωνος και το τραγούδι disco σούπα και είναι και μόνος και βαριόμαστε από τα πρώτα δευτερόλεπτα και τον στέλνουμε πίσω στο Μαυροβούνιο να εμπλουτίσει το βιογραφικό του.

7.     Φινλανδία – Norma Joan – Black Bird
Μαυροπούλι μη μου κελαϊδάς, μαυροπούλι μη μου χτυπάς το τζάμι, μη μου χτυπάς τα μεσάνυχτα την πόρτα, μη μου χτυπάς να σ ανοίξω δεν μπορώ, σε ιρλανδέζικο μοιρολόι έτερη χήρα, πολλές χήρες φέτο, κάνει μιαν ανατροπή και γέφυρα με καπνούς στο πιάνο και παίρνει αυτό που του αξίζει. Το ταξίδι στη λήθη.

8.     Αζερμπαϊτζάν – Dihaj – Sceletons
Η Αζέρα είναι και εναλλακτικιά με καριέρες στις Λόντρες και σκελετωμένη ή τουλάχιστον αυτό θέλει να μας πει μέσα σε έναν κύβο – μαυροπίνακα, βέβαια για να είμαι δίκαιος για τη χώρα που μας έχει συνηθίσει να στέλνει καλλονές με μαλλί βάπτισης είναι μια ανατροπή, αλλά μη φανταστείς – δεν τρελαίνεσαι κιόλας. Ανοίγει το κουτί, κάνει ντανιές η αοιδός, γράφει με κιμωλία τους χορευτές (κάτι θα συμβολίζει αυτό αλλά μου διαφεύγει) κάνει και ο σκηνοθέτης πλάνο από ψηλά χωρίς κανέναν λόγο, τέλειωνε καλέ να φάω, και ναι, περνά!

9.     Πορτογαλία – Salvador Sobral – Amar Pelos Dois
Ώπα. Ώπα. Κάτι αλλάζει εδώ. Μελωδία. Στη Eurovision. Η Πορτογαλία. Όμορφη μελωδία. Γλυκύτατος νεαρός με πολύ ιδιαίτερη εμφάνιση και μια φωνή υπέροχα αθώα τραγουδά το τραγούδι της βραδιάς και μου γλυκαίνει την ψυχή. Περνά φυσικά και είναι υπέροχος.

10.  Ελλάδα – Demy – This is love
This is Kontopoulos και φαίνεται απ την πρώτη νότα μέχρι την τελευταία. Μια απ τα ίδια. Η Demy συμπαθέστατη, το χορευτικό καλούλι (κάνουνε λέει τους κύκνους αλλά εγώ δεν το κατάλαβα με την πρώτη – ούτε με τη δεύτερη). Αξιοπρεπής η αοιδός αλλά μέχρι εκεί. Περνά γιατί είπαμε, το τρατάρισμα το ανταμείβουμε.

11.  Πολωνία – Kasia Mos – Flashlight
Η Πολωνή αοιδός, ενδεδυμένη με λευκό νυχτικό – γάζα, ψάχνει το φακό της και ζει ένα δράμα το οποίο μοιράζεται με όλη την Ευρώπη και την Αυστραλία. Αν το ήξερα νωρίτερα θα της είχα πάρει το αυγό της ΙΟΝ με δώρο φακό σιλικόνης και θα έστελναν κάτι άλλο. Ένας κύριος με βιολί συμπαρίσταται στο δράμα της κορασίδος, η οποία έχει όμορφη φωνή αλλά επειδή ψιλοβαριέμαι πάω για τσιγάρο, παρόλα αυτά το δράμα της το ζούμε και την περνάμε πριν τη στείλουμε Ερυθρό Σταυρό στις αναζητήσεις!

12.  Μολδαβία – Sunstroke – Hey mamma
Κι εκεί που σκέφτεσαι «πόσο χειρότερο μπορεί να γίνει;» έρχονται οι Μολδαβοί και σου δείχνουν πόσο. Τρίο Κιτάρα με βαμμένα ξανθά αγόρια και 3 νυφαδιές στο βάθος, τσαλαβουτούν άχαρα σε ρέγγε ρυθμό – που δεν έχω χειρότερο – και σκέφτομαι σε ποιον έχω κάνει κακό και το πλερώνω. Είναι παρόλα αυτά πολύ χαρούμενοι που θα παντρευτούν επί σκηνής και περνάνε για λόγους που δεν μπορώ καν να διανοηθώ.

13.  Ισλανδία – Svala – Paper
Ισλανδή με καριέρα στο εξωτερικό και βαμμένη κόμη ξανθιά (σχόλιο Χάρη, άμα βάφονται και οι Ισλανδές ξανθιές ζήτω που καήκαμε) και φόρμα άσπρη κατάλευκη με ντεκολτέ ανοιχτό και λευκούς κοθόρνους μας τραγουδά για την κατάθλιψη που κόβει βαθιά και ύπουλα σαν το χαρτί, κι εγώ σκέφτομαι ότι τόσον καιρό παίζω χαρτιά και δεν έχω κοπεί ούτε μία φορά, μου θυμίζει τώρα που το ξανασκέφτομαι τη Λευκή Βασίλισσα από τους X MEN, έχει και show με λέιζερ στη γέφυρα και πηγαίνει σούμπιτο στην ανακύκλωση μαζί με τα υπόλοιπα χαρτιά!

14.  Τσεχία – Martina – My Turn
Πρώτη σκέψη, τι το φοράς χρυσό μου το Sanitas το μπρονζέ ενώ είσαι μια χαρά κοπέλα με τραγουδάκι συμπαθητικό και φωνούλα εξαιρετική, βέβαια μη φανταστείς τίποτις ρηξικέλευθο, της σειράς και αυτό έχει και βίντεο γουώλ με τεκνά με εσώρουχα σα διαφήμιση της MED αλλά δεν συγκινεί, και δεν περνά – στο καλό και μη μας γράψεις, θα σε πάρουμε εμείς όταν θα νιώσουμε έτοιμοι!

15.  Κύπρος – Hovig – Gravity
Είχα ακούσει για τη συμμετοχή της Κύπρου τα καλύτερα. Βγαίνει ο αοιδός με το μαλλί να είναι εντάξει αλλά δεν είναι εντάξει ούτε τα αγγλικά (κάκιστα) ούτε η φωνή (μέτρια) ούτε το τραγούδι (κακή αντιγραφή του Human από το δημιουργό του Euphoria ο οποίος μάλλον βαριόταν να γράψει κάτι καινούριο). Η παρουσίαση είναι καλή όμως και περνά στον τελικό και θα δούμε εκεί τη συνέχεια και τη θέση.

16.  Armenia – Artsvic – Fly with me
Και βγαίνει που λες η Αρμένισσα με περίτεχνη κοτσίδα, πιο κοντή απ του Αζέρου αλλά πιο καλλιτεχνική, με σύνολο μπουστάκι παντελόνα και 2 κοπελιές δροσερές σαν τα νερά τα κρύα και άδουν το έθνικ το κομμάτι το σωστό, και κάνουν και ωραία παρουσίαση α λα θεά Κάλι, αλλά πολυτσιρίζει στο τέλος και θέλω τη μαμά μου, μα μες στο γενικό χάλι του διαγωνισμού τα καταφέρνει και περνά!

17.  Σλοβενία – Omar – On my way
Κι εκεί που ερχόταν ο Omar  - on his way – με κοστούμι Σαράφης και στα Τρίκαλα, γαμβριάτικο στραφταλιζέ και απαστράπτον, ανακαλύπτω με λύπη μου ότι βαριέμαι με το τραγούδι που είναι σαν από musical αλλά όχι το κυρίως που θα κάνει χαμό, κάποιο δεύτερο που γράφτηκε για να γεμίσει κάποιο κενό και δημιουργεί κοιλιά στο έργο. Κάποια στιγμή παίρνει ρυθμό χωρίς να καταφέρει να γίνει ενδιαφέρον και ο Omar παίρνει his way πίσω στη Σλοβενία – στο καλό και καλή τύχη!

18.  Λετονία – Triana Park – Line
Και είναι η τελευταία εμφάνιση του διαγωνισμού ξεχωριστή, λίγο εκκεντρικιά, λίγο trans, λίγο διαφορετική, τα αγγλικά κάκιστα, ο ρυθμός δυναμώνει, μια αμηχανία διέπει το φιλοθεάμον κοινό και επιτέλους κάποια στιγμή τελειώνει οριστικά και δεν χρειάζεται να το ξανακούσουμε μιας και δεν τα καταφέρνει να περάσει!

Υπομονή για την Παρασκευή με τη συνέχεια του δράματος!