Τα γραμματάκια μεγαλώνουν με ctrl= για τους Pcάδες, και με cmd= για τους Macάδες!
Ευχαριστώ!

Τετάρτη, 25 Ιανουαρίου 2012

Είσαι ένα περιστέρι, μου χεις κόψει τα φτερά

Λοιπόν φιλενάδα ανακάλυψα για άλλη μια φορά χτες ότι όταν δεν είσαι χαμένος στον κόσμο σου μπορεί ακόμα και μέσα σε χώρους καθημερινούς και τετριμένους να βρεις πράγματα όμορφα, θαυμαστά, περιέργα. (Επίσης έχω ανακαλύψει ότι δεν έχω γιατρειά, σήμερα αντί για δημητριακά που έπρεπε να φάω έφαγα μια τυρόπιτα και καπάκι ένα κουλούρι, με μια λύσσα πρωτόγνωρη - η κατάστασή μου είναι τραγική, τραγική σου λέω ρε κούκλα μου, δεν σώζομαι, αν δεις μια φάλαινα το καλοκαίρι να χει ξεβράσει στην ακρογυαλιά, εγώ θα είμαι - μη βιαστείς να με πετάξεις μέσα, άσε με να λιαστώ να μαυρίσω γιατί το μαύρο κόβει όσο και να πεις...)

Τι έλεγα; Α ναι, σκεφτόμουν που λες τα πράγματα που μπορεί να αντικρύσεις ξαφνικά μπροστά στα ανύποπτα μάτια σου και να σου αλλάξει όλη τη μέρα, να σε κάνει να χαμογελάσεις...

Που λες, χτες το πρωί φτάνω στο σταθμό του ηλεκτρικού και χάνω το τρένο στο παρατσάκ. Για κάποιο λόγο δεν εκνευρίστηκα, είχα και ωραία μουσικούλα στ αυτιά και είχα ήδη κέφια! Θα μου πεις και γιατί είχες κέφια κύριε, που έβρεχε και ήσουνα με την ομπρέλα και όλα τα συναφή; Και γιατί να μην έχω ρε φιλενάδα, είπαμε, η γκρίνια γκρίνια αλλά η ζωή είναι γλυκειά όπως και να χει. Πάμε στο προκείμενο. Έχω που λες αρκετό χρόνο για να ρθει το επόμενο τρένο και χαζεύω γύρω γύρω. και το μάτι μου πιάνει ακριβώς απέναντί μου σε μια μεταλλιή μπάρα κάτω απ το στέγαστρο, 2 περιστέρια στο ωραιότερο χορό που τους επιτάσσει η φύση να εκτελέσουν. Εκείνον τον ερωτικό.

Το θηλυκό, μικρόσωμο και γκρίζο κοίταζε ακίνητη τον αρσενικό. Τι υπερθέαμα, ο τύπος είχε φουσκώσει τα πούπουλα τόσο πολύ που έμοιαζε διπλάσιος, χόρευε με μετρημένα βήματα και συγκεκριμένο ρυθμό πάνω στη μπάρα ένα βαλς που μόνο εκείνος άκουγε, ίσως αυτό, ένα-δύο-τρία-τέσσερα, ράμφισμα στο σίδερο, κάτι σαν υπόκλιση και πάλι απ την αρχή. Με μια χάρη αντρική, λεβέντικη, σα να βλέπεις επαγγελματία χορευτή να δίνει παράσταση μόνο για σένα. η θηλυκιά δεν έδινε δικαιώματα, παρακολουθούσε σκεφτική να αποφασίσει αν ο τύπος τελικά της κάνει, αν έχει όλα τα προσόντα που ζητά για των πατέρα των πιτσουνιών της, τον παρατηρούσε ντροπαλά μεν (με το ράμφος σκυμμένο), αυστηρά δε, ούτε ένα χαμόγελο δεν του σκασε. Εκείνος απτόητος, συνεχίζει το βαλς, ένα-δύο-τρία-τέσσερα, μέχρι που ξαφνικά εκείνη (η σκροφίτσα) απλώνει τα φτερά κι εξαφανίζεται. Χωρίς εξηγήσεις, έτσι στην ψύχρα.

Πτοημένος ο δικός σου από την χυλόπιττα ξεφουσκώνει τα φτερά και σκύβει το ράμφος σε ένδειξη μεγάλης απογοήτευσης. Έλα όμως που το σκηνικό δεν είχε τελειώσει. Μια έτερη μικρά, που παρακολουθούσε το όλο σκηνικό πετά σχεδόν αμέσως δίπλα του και του ρίχνει ένα ράμφισμα στο ράμφος. Κάτι σα φιλί, τα σα φιλί δηλαδή, καλύτερο κι από φιλί. Αναστατώθηκε ρε φιλενάδα το παλικάρι, φουσκώνει σε χρόνο dt,  ανακτά άμεσα τα κέφια του και πάει να ξεκινήσει το χορό. Δεν χρειάζεται όμως, η μικρή τον έχει ήδη παρακολουθήσει όταν κόρταρε την προηγούμενη και ξέρει τι άντρα έχει βρει. Εκείνος προσπαθεί να κάνει γύρες κι εκείνη τον κόβει και τον φιλάει. Συνέχεια. Αλήθεια σου λέω ρε κούκλα μου, τον φιλούσε και ήταν απίστευτο και υπέροχο!

Φιλήθηκαν αρκετές φορές, ράμφος με ράμφος και η σεμνή μικρά λυγίζει τα πόδια και κάθεται με την κοιλιά στο σίδερο, ετοιμάζεται να του δωθεί εντελώς αδιάφορη για τα αδιάκριτά μου μάτια. Εκείνος απλώνει τα φτερά και κάθεται πάνω της, έχει βλέμμα θριαμβευτή και εραστή λατίνου, έχει ακριβώς αυτό που θέλει.

Ωραία ε; Μπααααα... με το που βολεύεται ο όμορφος και πάει να ξεκινήσει το έργο του εμφανίζεται σχεδόν απ το πουθενά ένας αλλος μάγκας πέφτει πάνω του και τον διώχνει απ τη μικρά. Προσπαθεί ο μάστορας να βολευτεί αλλά εκείνη σηκώνεται φανερά εκνευρισμένη και τον διώχνει από πάνω της. Πηγαίνει δίπλα στον άλλον τον καημένο που τον είχε λυπηθεί η ψυχή μου. Τον ξαναφιλάει αλλά εκείνος μάλλον έχει πτοηθεί τόσο πολύ απ όλα αυτά που είναι άτονος. Ήρθε το τρένο. Γαμώτο και ήθελα να δω τι θα γίνει. Γαμώτο....

Αυτό άκουγα την ώρα του θεάματος, ούτε παραγγελία να το χα!

26 σχόλια:

  1. H πρώτη ήμουν εγω...

    Συνηθιζω να φευγω τρεχοντας χωρις συγκεκριμενους λογους...ισως απο φοβο η και απο μααλακια!

    Δεν ειναιωραιες τετοιες εικονες;
    Σου φτιαχνουν τη μερα!

    Εγω ειχα πετυχει δυο σκυλιά να παιρνονται! Πολυ γελιο σου λεω! Φιλια δε δινανε...αλλα σαμπως και προλαβαιναν με τοση κ..λα;;

    Το τι γελιο εριξα με την εικονα να σαβουρωνεις τη τυροπιτα και το κουλουρι δε λεγεται!

    Ειμαι κι εγω σε διατροφη και παμε με μια φιλη για καφε χτες και μου λεει: Τρωμε μια βαφλα δια του ημισεος;
    Και δε τρωμε λεω;
    Οταν ερχεται το γκαρσονι παραγγειλαμε δυο και επεσα με τα μουτρα πανω λες και με ειχαν ααταιστη δεκα χρονια! χαχαχα

    Αστα να πανε

    καλημερα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αν σε παρηγορεί δεν θα είσαι η μόνη φάλαινα που θα πλέει ανέμελα στις θάλασσες φέτος το καλοκαίρι.
    Θα είμαι κι εγώ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. χαχαχαχαχα γαμώ τη διατροφή και τη διαστροφή μας γαμώ, με τα μούτρα στο φαί θα μας βρουν σκασμένους!!! τουλάχιστον ξέρεις δεν το παίζω μπροστά στους φίλους ότι τρώω μόνο φρούτα και το βράδυ γονατίζω το ψυγείο και κοιμάμαι με την πόρτα του ανοιχτή και τη μερέντα να λεκιάζει το θαυμάσιο πρόσωπό μου!

    τρελλαίνομαι για την ερωτική φύση ακόμα και μεσ στην πόλη, ίσως είναι πιο μαγική εκεί!

    καλημέρα κουκλίτσα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @Αθηνά
    Να βγούμε παρέα στις παραλίες να κάνουμε το κοπάδι να σου πω εγώ αν θα μας κοροιδέψει κανείς!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. καλημέρα!! και εγώ απολαμβάνω πολύ τέτοια σκηνικά.. και τον τελευταίο καιρό που είμαι άσχολη και αργόσχολη τα παρατηρώ όλο και περισσότερο..
    αλλα έχω να εξομολογηθώ κάτι.. τα περιστέρια τα φοβάμαι!
    δεν ξέρω γιατί.. τα αποφεύγω και φοβάμαι πολύ να τα πλησιάσω.. από μακρυά και αγαπημένοι ενα πράμα! και ναι ειναι μαρτύριο να ζω στην Αθήνα μερικές φορές!!
    ασε! όταν κάνουν αυτό τον τρομακτικό ήχο "κου κου κουουουου"!! ..ααααααααααα!!!!
    ναι ειμαι τρελή!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Εγώ φοάμαι μόνο μην τα πατήσω με το ποδήλατο όταν φεύγουν τελευταία στιγμή με μια αδιαφορία έκδηλη από το οδόστρωμα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Xαχαχαχαχα... Μα τι ποστ!!! Ρε συ γλυκάκι, δεν παίζεσαι!!!!!
    Επίσης, ούτε γω μπορώ να κάνω δίαιτα, αντί για παξιμάδια και σούπα κολοκύθα-καρότο, χτες τσάκισα και μια μερίδα μακαρόνια, και το χειρότερο είναι πως μετά πεινούσα και λίγο...
    χμφφφφφφφφφφφφ.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Χαίρομαι που σου άρεσε αγαπημένη, άμα ήταν μόνο μακαρονάκια δεν πιάνεται, τι είναι το μακαρόνι; Φρούτο!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Λατρεμένε, σας έχω πει ότι είναι απόλαυση να σας διαβάζει κανείς; Ε λοιπόν σας το λέει η αφεντομουτσουνάρα μου!!!

    Ρ.Α. Με Μαγιό

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Αγαπημένε αυτό είναι πολύ σημαντικό να μου το λέτε εσείς που θαυμάζω. Σας φιλώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. καλά το θέμα δίαιτα το προσπερνώ...είναι θέμα που πονά...άστα βραστα!!!!!
    την εικόνα που τόσο όμορφα μας έδωσες την έχω ζήση άπειρες φορες και πάντα μα πάντα με συνεπαίρνει...ο πατέρας μου είχε πάθος με τα πουλια...ότι φανταστείς είχαμε στο σπίτι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. φέτος θα είμαστε πολλές φάλαινες μην σε ανησυχεί..όλα κομπλέ...
    έπρεπε να περίμενες λιγάκι και να έπαιρνες το άλλο τρένο!!!

    τι έγινε με τα στριφτά?έχουμε κανένα νεότερο?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. @ElenaG
    προσπέρνα το γιατί θα μας πιάσει κατάθλιψη...
    Αν και τα περιστέρια δεν είναι και τ αγαπημένα μου πτηνά το θέμαμα αυτό ήταν πραγματικά μοναδικό!

    @Christina
    Οι φάλαινες του Αυγούστου σε remake θα είμαστε!
    Ναι ο βλάκας, έπρεπε να περιμένω αλλά μπήκα μάλλον από συνήθεια! Με τα τσιγάρα τα πάω σχετικά καλά, τα στρίβω πλέον σχεδόν αξιοπρεπώς! Πιστεύω σε καμιά βδομάδα να γω γίνει ξεφτέρι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Υπήρξα και γω μάρτυρας μιας τέτοιας όμορφης σκηνής αλλά δε σκέφτηκα ποτέ να την αποτυπώσω εδώ... ασε που αν το έκανα δε θα ήμουν τόσο περιγραφική.

    Το λοιπόν... και γω μέσα το κέρατό μου... φέτος θα ξεχυλίζει η κυτταρίτιδα απ'τα αυτιά... (ασε που προβλέπεται να μη μπορώ να παίζω beach volley)Aστο λοιπόν το θέμα "φάλαινα" γιατί πονάει πολύ...

    Τελευταία δε λέω ... έχω κάνει κάποιες προσπάθειες να κάνω υγιεινή διατροφή... έχω κόψει κρέπες και βάφλες και τρώω τη μπανάνα μου αφού τη βουτήξω πρώτα στη NUTELLA, την οποία έχω εισηγηθεί στην εταιρεία με επιστολή να την βγάλουνε και σε light! (αλήθεια λέω δε κάνω πλάκα και με τον καημό του άλλου δε παίζω)...

    ιιιιιι..... κατι μου λέει ότι θα κλάψουνε οι ξαπλώστρες φέτος... :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Είναι ωραίες σκηνές, όσο για τη δίαιτα... υπομονή, ίσως κάποτε καταφέρουμε να κάνουμε! (εγώ είμαι φαν της Μερέντας)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Ομολογώ ότι δεν μπορώ να βρω τι όμορφο βρίσκεται σε αυτά τα βρωμοπουλα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Όχι τόσο στα πουλιά που είπα ότι τα περιστέρια δεν είναι η αδυναμία μου, αλλά στην ερωτική σκηνή

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Φίλε ... βρωμόπουλα τα περιστέρια?

    Το να σου είναι αδιάφορο το καταλαβαίνω αλλα βρωμόπουλα?...
    Λυπάμαι...
    Εχω ακούσει ένα κάρο μλκιες τόσο καιρό εδώ μέσα και έχω κάνει τουμπεκί... ΕΛΕΟΣ πια!
    Υπάρχει όριο και στην κακία και στην μλκια!!

    Υ.Γ Να υποθεσω ότι κλωτσάς και τα βρωμόσκυλα τα αδέσποτα?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Δεν θα μπω σε αντιπαράθεση μαζί σου, ούτε σε ξέρω ούτε με ξέρεις.
    Μάθε ότι ποτέ δεν χτύπησα κανένα ζώο και ούτε έχω σκοπό.
    Απλά κατά την γνώμη μου τα περιστέρια μολύνουν τις πόλεις.
    Μάθε να μην αρπάζεσαι από τις λέξεις

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Δεν ξέρω αν φταίει ο ανάδρομος μλκς για την παρεξήγηση... ή αν δεν είναι παρεξήγηση... απλά δεν μπορώ να ακούω ανθρώπους να λένε τέτοια ανθρωποκεντρικά σχόλια...

    Τα πουλιά ξέρεις υπήρχανε πολύ πριν έλθουμε και χτίσουμε εδώ τις πόλεις.
    Το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε για την καταστροφή του "παράδεισού" τους είναι να ανεχόμαστε τις κουτσουλιές τους δε νομίζεις? Ετσι μαθαίνουμε και ότι η ζωή είναι ένα δούνε και λαβείν...
    όχι μόνο λαβείν γιατί από τα πολλά λαβείν οδηγήθηκε η χώρα εδώ!

    Υ.Γ Να υποθέσω ότι βάζεις καρφιά στη στέγη του σπιτιού σου ή ότι τα δηλητηριάζεις?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Μπορεί να λέγεσαι Λιακάδα αλλά το μυαλό σου είναι συννεφιασμένο...

    υγ: Χίλια συγνώμη φίλε tremens

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Παιδιά (partalia και Λιακάδα)
    δεν μου αρέσει αυτό που βλέπω πραγματικά αλλά δεν θα σβήσω τα σχόλια γιατί είναι οι απόψεις σας και τις σέβομαι αμφότερες - άσχετα αν συμφωνώ ή διαφωνώ... ας τελειώσει εδώ, δεν έχει νόημα

    σας ευχαριστώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. τελικα, είσαι πολύ τρυφερός και αγνός!

    αυτό με τη μασκαράτα, πριν το βάλω, ήξερα ποιο κομμάτι ήταν!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Είσαι υπέροχη αγαπημένη, μην ξεχνάς εσύ μου το έμαθες

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. Μα δε μπορώ να αποφασίσω αν μου άρεσε πιο πολύ το σκηνικό, ή η περιγραφή που έκανες εσύ...
    Αλλά ναι έχεις δίκιο, μπορεί ακόμα και μέσα σε χώρους καθημερινούς και τετριμένους να βρεις πράγματα όμορφα, θαυμαστά, περίεργα :-)

    Όσο για την διατροφή, no worries, όπως λέει και ο σοφός (ή ο χοντρός;) λαός (η μάνα μου δηλαδή!), "τους ανθρώπους που έχουν όρεξη μην του φοβάσαι!". Μη με ρωτήσεις γιατί...

    Καλή σου μέρα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. Χαίρομαι πραγματικά που σου άρεσε, είναι πολύ ξεχωριστό να βρίσκεις ομορφιά μέσα σε ένα σταθμό του ηλεκτρικού ή σε κάτι παρόμοιο... τρώω σαν δεν λέω τι, δεν μπορώ να το καταπιέσω συτή τη στιγμή, όσο μπορώ θα τρώω...

    ΑπάντησηΔιαγραφή