εναλλακτικά ένας μικρός κατάλογος συμπεριφόρας
• Αν είσαι νέα, ωραία κι έχεις ξενυχτήσει, φρόντισε όταν χασμουριέσαι σε κοινή θέα να καλύπτεις το στοματάκι σου - η ομορφιά σου χάνεται αμέσως και τη θέση της παίρνει η εικόνα ενός στυγερού αδηφάγου τέρατος. Πολύ True Blood μου κάνεις γλυκιά μου και δεν θα θελα πρωί πρωί.
• Αν είσαι ανήρ βαρύς κι ασήκωτος κράτησέ το για τον εαυτό σου ή/και τους οικείους σου. Δεν με ενδιαφέρει να σε βλέπω να ξύνεις τα πελέ σου ή να τα μοστράρεις καθισμένος προκλητικά με ορθάνοιχτα πόδια - τα οποία δεν κλείνουν προφανώς λόγω μεγέθους. Κάτσε σαν άνθρωπος και άσε το υφάκι Σας Γαμώ Όλους Εδώ Μέσα Άμα Λάχει. Στον ηλεκτρικό είσαι, δεν είσαι στη Τζάγκουαρ γαμιά μου.
• Επίσης άσε το μπεγλέρι στην τσέπη για πιο προσωπικές στιγμές γιατί θα σε πυροβολήσω καμιά μέρα.
• Αν χρησιμοποιείς τον κοινό αέρα που μας περιβάλλει, θα ήταν καλό να πλένεσαι, να αρωματίζεσαι και να βάνεις μασχαλέξ. Αν έχεις αλλεργία βάλε υποαλλεργικό γιατί μου δημιουργείς εμένα αλλεργία-στους ανθρώπους!
• Αν δεν έχεις που να βάλεις τον κουβά σου σου προτείνω ή να το αφήσεις σπίτι και να πας με τα πόδια είτε να πληρώσεις parking. Επίσης μπορείς να κάνεις λίγο περισσότερη απόσταση με τα πόδια απ το κωλάμαξο σου μέχρι το ψιλικατζίδικο της Κυρα Τασίας που θέλεις να πάρεις το Φίλαθλο. Ό,τι κι αν αποφασίσεις καλό θα είναι να αποφεύγεις να παρκάρεις εκεί που τα πεζοδρόμια έχουν κλίση για να κατεβαίνουν τα αναπηρικά αμαξίδια, τα καρότσια με τα μωρά και οι δύσμοιροι ποδηλάτες.
• Αν, λέω αν γιατί αυτό δε συμβαίνει συχνά (μουχαχαχαχαχαχα) τύχει να παρακολουθήσεις μια διένεξη, φρόντισε να μάθεις τα πάντα και από τις δυο πλευρές πριν καταθέσεις τη σοφία σου. Αν μάθεις τα πράγματα μόνο απ τη μια μεριά μάλλον θα γίνει παρεξήγησις, ε;
• Αν κάνεις γίογκα, είσαι χορτοφάγος, πας ψυχαναλυτή (όλα αυτά μαζί) και έχεις μούτρα λες και ήπιες ξυνισμένο γάλα συνέχεια, τότε σου προτείνω εναλλακτικά να κάνεις σεξ, να φας ένα γιουβέτσι ΜΕ μοσχάρι να σε δει ο Θεός και αντί για ψυχαναλυτή να βρεις κανά φίλο. Μάλλον κάτι απ όλα τα προαναφερθέντα δεν σου ταιριάζει.
• Αν θες να χωρίσεις με τη γκόμενα ή να τσακωθείς με τον κολλητό για γκόμενα, κάντο στην ησυχία ενός προσωπικού χώρου και όχι στην πρώην ησυχία ενός κοινόχρηστου χώρου. Δημιουργείς θεάμα μη ευχάριστο.
• Αν είσαι 500 κιλά και όλο λίπος μη βάζεις καυτό σορτσάκι με κολλητό ξέκοιλο μπλουζάκι. Λυπήσου μας.
• Το ανωτέρω για αγόρια μεταφράζεται σε αθλητική βερμουδίτσα και αμάνικο φανελάκι. Θα μου καεί ο αμφιβληστροειδής και είναι κρίμας.
• Αν είσαι επαίτης μην τσιρίζεις μέσα στο αυτί μου. Όχι μόνο δεν θα σε λυπηθώ αλλα θα δώσω επιδεικτικά τον οβολό μου σε κείνον το δύστυχο που έχει θλιμμένο βλέμμα και ταμπέλα ΠΗΝΑΟ και κάθεται αμίλητος σε μια γωνιά (όπως κι έκανα σήμερα).
Επίσης αν θες να ευφράνεις την καρδιά μου και να ημερώσεις τα πάθη μου με μουσική, μάθε πρώτα να τα παίζεις τα Κύμματα του Δουνάβεως διότι με τόσα φάλτσα κάνει στο Γλύκα γλύκα γλυκιά μου και μπερδεύμαι ο μουσικόφιλος.
• Αν έχεις - για εντελώς δικούς σου λόγους - κάτσει στη δική μου αριθμημένη θέση στο τραίνο φερ ειπείν κι έρχομαι να σε σηκώσω, μην μου παίρνεις εμένα το ύφος "Σιγά ρε φίλε δε σε είπαμε και καμπούρη, ώχου πια, π[ως κάνεις έτσι και τα τοιαύτα", γιατί θα φας μια ανάστροφη που θα μαζεύεις τις θήκες σου απ το πάτωμα.
• Αν έχεις απλά τρίχες και παραπάνω κιλά και το ρουφάς το μπαλόνι, λυπάμαι, δεν είσαι bear. Ο bear θέλει και attitude που μου μάθανε όλες οι Φιφίκες και σταμάτησαν την αποτρίχωση και το ρίξαν στοι στιφάδο και γίναν αίφνης bear. Άιντε από κει τρελλές, ε τρελλές όλες σας.
• Επίσης αν θες απλά να πηδήξεις μην πουλάς ρομαντισμούς και φούμαρα γιατί θα ξεράσω και δεν μ αρέσει.
Θες κι άλλα;
Πάρε να χεις.
• Αν δεν μπορείς να είσαι ευγενής με τους ανθρώπους με τους οποίους μοιραία έρχεσαι σε επαφή, τότε κάτσε σπίτι σου να δέρνεις το μαξιλάρι σου ή εναλλακτικα τράβα στο βουνό να κυνηγάς αρκούδες να σε φάει και καμία να ησυχάσεις.
• Αν είσαι πρωθυπουργός και υπόσχεσαι ότι αυτά τα μέτρα θα είναι τα τελευταία, φρόντισε να το θυμάσαι πριν βγεις να εξαγγείλεις τα επόμενα - εναλλακτικά νοίκιασε ελικόπτερο γιατί θα σου χρειαστεί, έτσι φύγανε απ την Αργεντινή οι όμοιοί σου.
Και τελευταίο για σήμερα γιατί τα νεύρα μου δεν είναι στα καλά τους
• Αν είσαι πελάτης, πριν ζητήσεις κάτι ξεκαθάρισέ το αρχικά στον εαυτό σου και μετά επικοινώνησέ το σε μας. Αν δεν ξέρεις τι θέλεις μπορείς απλά να μην μας ενοχλήσεις μέχρι να μάθεις! Σ ευχαριστώ!
Τρίτη 11 Σεπτεμβρίου 2012
Παρασκευή 7 Σεπτεμβρίου 2012
Να τα πούμε;
Λοιπόν φιλενάδα, η ώρα που περίμενες έφτασε! Η συνέντευξη με τις ερωτήσεις σας ολοκληρώθηκε, φτάσαμε αισίως τις 71 και απαντήθηκαν όλες! Θέλω να σας ευχαριστήσω όλους για τις ερωτήσεις σας, ήταν πραγματικά μια ενδιαφέρουσα εμπειρία για μένα, και πιο πολύ απ' όλους τη Νάσια γιατί τα 3/4 αυτής της συνέντευξης είναι δικά της!
Ξεκινάμε;
1. Πόσο καιρό κρατάει η ιστορία Αθήνα - Θεσσαλονίκη λόγω έρωτα;
Κρατά κοντά 2,5 χρόνια, απ το Μάρτη του 2010!
2. Σκέφτεσαι μερικές φορές πως θα ήταν καλύτερα να ζούσες με την προηγούμενη αγάπη σου; Πιάνεις λίγο τον εαυτό σου να τον ζηλεύεις αν βλέπεις πως περνά καλά και είναι σφόρδα ερωτευμένος;
Όχι, καθόλου, ξέρεις η ζήλια είναι κάτι που ούτε το έχω, ούτε το κατανοώ. Υπάρχουν φορές που αναπολώ την ευτυχία που είχαμε ζήσει αλλά αυτό που με ενδιαφέρει, και δεν είναι ανωτερότητα και μαλακίες, είναι απλά έτσι, είναι να είναι χαρούμενος κι ευτυχισμένος. Και πίστεψέ με, επειδή ξέρω να κρατάω κακία, δεν το θέλω για άλλους πρώην γκόμενους, κάποιους άλλους θα ήθελα πολύ να τους βλέπω να υποφέρουν (τς τς τς καμία ανωτερότης)!
3. Τι μαγειρεύεις;
Τα πάντα εκτός απ ό,τι κολυμπάει, μ αρέσει πολύ και η μαγειρική και η ζαχαροπλαστική!
4. Μαλώσατε πολύ τώρα στις διακοπές; Αν ναι ποιος υποχώρησε πρώτος;
Όχι, δε μαλώσαμε καθόλου, αντίθετα επειδή είναι δύσκολη περίοδος και για τους 2 στηρίξαμε ο ένας τον άλλον... έχω δε την άισθηση ότι ήρθαμε ακόμα πιο κοντά, πιο ουσιαστικά θα τολμούσα να πω!
5. Έχει έρθει στιγμή που είπες χωρίζω τώρα, αλλά δεν του το είπες;
Ναι, στις αρχές, όταν υπήρξε έλλειψη εμπιστοσύνης, ευτυχώς αυτά τα θέματα καταφέραμε και τα λύσαμε...
6. Πώς είναι ο ιδανικός σύντροφος για εσένα Τρέμενς;
Νομίζω ότι είναι ένα κράμα του Π και του νυν. Δηλαδή, όμορφος και σέξυ, μορφωμένος, με μυαλό και χιούμορ, περιποιητικός, ερωτικός, με κατανόηση, με ήθος αλλά και με πάθος για τα πάντα, να ξέρει να ζητά συγνώμη όταν χρειάζεται και να με προσέχει ως κόρη οφθαλμού.
7. Τι θα ήθελες να έχει ο δικός σου και τι να μην έχει;
Θα ήθελα να είναι πιο διαλλακτικός σε κάποια θέματα, πιο υποχωρητικός ίσως αν και έχει βελτιωθεί με τον καιρό. Θα ήθελα να μη με ζήλευε...
8. Ααα, Τρέμενς ποιος από τους 2 υποχωρεί στις μεταξύ σας διαφωνίες;
Συνήθως εγώ αλλά όχι πάντα, ανάλογα την περίσταση! Αν θυμάμαι καλά στον τελευταίο καυγά υποχώρησε εκείνος!
9. Έχουν προσπαθήσει να σε αποπλανήσουν όσο ήσουν ανήλικος; (πριν τα 15)
Όχι, ποτέ!
10. Σε έχουν βιάσει ποτέ; Και αν ναι, τι χρησιμοποίησαν;
Όχι, ποτέ!
'Οχι γιατί ξέρω πολύ καλά τι θα κάνω... Θα μπω πάλι στο τρυπάκι της αυτοκαταστροφικής εξαλλοσύνης μέχρι να ηρεμήσω... Θα κλάψω, θα βρίσω, ίσως σπάσω τίποτα αλλά δεν θα το μάθει ποτέ... Θα στενοχωρηθώ απίστευτα, αυτό είναι το σίγουρο αλλά θα προσπαθήσω να προσαρμοστώ, πότε επιτυχώς, πότε ανεπιτυχώς. Θα πικραθώ. Θα πληγωθώ και θα πληγώσω και άλλους...
12. Σκέφτεσαι πως θα είσαι μετά τα 50 σου; Φοβάσαι αν θα είσαι μόνος, ή δεν κάνεις τέτοιες σκέψεις;
Κάνω, δυστυχώς και φοβάμαι πως κατά πάσα πιθανότητα θα είμαι μόνος. Δεν φοβάμαι ιδιαίτερα τα γηρατειά - ακόμα - ούτε τη μοναξιά. Ευτυχώς οι φίλοι μου θα πορεύονται μαζί μου ακόμα και αν δεν ξαναυπάρξει έρωτας στη ζωή μου. Παράπονο δεν έχω, έχω ζήσει τον έρωτα έντονα για πάρα πολλά χρόνια!
13. Από μικρός είχες αυτό το σύννεφο γκαντεμιάς πάνω από το κεφάλι σου;
Δε θυμάμαι και ξέρεις γιατί; Γιατί και τώρα αν δεν τα έγραφα δεν θα τα θυμόμουν... Είναι μικρογκαντεμιές ευτυχώς!
14. Επίσης μήπως κάποια από τα σενάρια και τις καταστάσεις που περνάς τις δημιουργείς από μόνος;
Όχι, κανένα, είναι όλα αληθινά. Κάποια τα λιγοκρίνω κιόλας γιατί δεν θα με πιστεύατε!
15. Έχεις φαντασίωση με καμιά η κανέναν από τους αναγνώστες σχολιαστές σου; Αν ναι δεν θέλω να πεις όνομα!
Ναι, με έναν συγκεκριμένο έχω!
16. Υπάρχει κάποιος αναγνώστης σχολιαστής που σου τη σπάει, και ενώ ζορίζεσαι απλά κάνεις τον ευγενικό;
Όχι ευτυχώς δεν μου έχει τύχει, βλέπω σε άλλα blogs σχόλια που με κάνουν να κάνω μπλιαχ αλλά δεν μου χει τύχει ακόμα!
17. Θα ήθελες ένα τηλ "παλιάς τεχνολογίας" "γκουμουτσα" από αυτά που φουσκώνουν το D&G παντελόνι;
Χε χε χε διαθέτω τέτοιο καρδιά μου!
18. Ποιά ήταν η πιο στενάχωρη, δυσάρεστη στιγμή στην ζωή σου;
Ο πρόσφατος θάνατος του πατέρα μου. Το ότι είδα να τον βγάζουν νεκρό απ το δωμάτιο ενώ κρατούσα αγκαλιά τη μάνα μου και όταν ήμουν κατά τη διάρκεια της κηδείας δίπλα του κι ενώ ήθελα να τον χαϊδέψω κρατιόμουν γιατί ντρεπόμουν τον κόσμο. Το ότι έχασα αυτόν τον υπέροχο άνθρωπο, πατέρα και φίλο...
19. Έχεις απατήσει ποτέ κάποιον σύντροφό σου;
Ναι, το έχω κάνει...
20. Εκτός από την...γκρίνια, ποιό είναι το χειρότερο ελάττωμα στον χαρακτήρα σου;
Είμαι επιπόλαιος κάποιες φορές και αυτό μου έχει βγει σε κακό... Ανυπόμονος με πράγματα που θέλω, ενεργώ χωρίς να σκεφτώ!
21. Έχεις κλέψει ποτέ; (απο σούπερ μάρκετ-ξενοδοχείο-πορτοφόλι μαμάς, μπαμπά...)
Ω ναι, ένα χιλιάρικο απ το πορτοφόλι της μαμάς όταν ήμουν γύρω στα 10. Έφαγα τέτοιο χαστούκι απ το μπαμπά ο οποίος ήτο μπρατσαράς που δεν ξανατόλμησα κάτι παρόμοιο!
22. Έχεις κρυφακούσει ερωτικές στιγμές άλλου ζευγαριού;
Όχι, αλλά έχω συμμετάσχει σε ερωτικές στιγμές άλλου ζευγαριού (σου την έφερα!)
23. Σου έχουν κάνει παρατήρηση γείτονες ή σε κάποιο μέρος γιατί ακούστηκες σε στιγμές πάθους ....χιχιχι
Τι παρατήρηση, ανάρτηση στον πίνακα κοινοχρήστων... πόσο ντράπηκα...
24. Έχεις κάποιον πλατωνικό έρωτα που να τον σκέφτεσαι συνέχεια και να φαντασιώνεσαι διάφορα μ'αυτόν;
Αν ναι ,συναντιέστε,μιλάτε;;;
Όχι, δεν μου έχει συμβεί κάτι τέτοιο!
25. Βρε,δεν μας λες,σε πειράζει κάποιος τώρα που αν δεν είχες σχέση θα ενέδινες και αναθεματίζεις την ώρα και τη στιγμή που την έχεις; Αν ναι ,τι παίζεται;
Όχι, δεν παίζει κάτι τέτοιο!
26. Το ντόλτσε και καμπάνα βρακί, ήταν γνήσιο, ή ήταν μούφα όπως διατυμπανίζουν διάφοροι;
Γνησιότατο και με βούλα! Δώρο από ερωτοχτυπημένο γκομενάκι ήτο!
27. Υπάρχει κάποιο άτομο που για κάποιο λόγο ντρέπεσαι όταν του μιλάς ή τον αποφεύγεις γι αυτό το λόγο;
Όχι πια, κάποτε υπήρχε αλλά βγήκε απ τη ζωή μου - ευτυχώς!
28. Αν επιτρεπόταν ο γάμος και η υιοθεσία στην Ελλάδα σε ομοφυλόφιλα ζευγάρια θα το έκανες; ανάλυσε το όχι ή το ναι...
Για γάμο δεν ξέρω, ίσως και να το έκανα για διασφάλιση δικαιωμάτων, νομικών, φορολογικών, οικονομικών. Για παιδί όχι, με τίποτα. Δεν θα ήθελα να έχω αυτήν την ευθύνη, όχι γιατί φοβάμαι, αλλά γιατί δεν είμαι γεννημένος για πατέρας...
29. Κοιμάσαι μπρούμητα ή ανάσκελα;
Στο πλάι, αγκαλιά με το μαξιλάρι!
30. Τι ψηφίζεις;
ΣΥΡΙΖΑ ψήφισα την τελευταία φορά, την επόμενη θα δούμε!
31. Τι νούμερο παπούτσι φοράς;
44
32. Πόσο ύψος έχεις;
1.78, δε με λες και πρώτο μπόι!
33. Τι έχεις κρεμασμένο στο μπρελόκ των κλειδιών σου;
Μόνο τα κλειδιά του σπιτιού, δεν μ αρέσει να κουβαλάω άσχετα, κάποτε βέβαια το μπρελόκ μου ήταν ένα απίθανο πρόβατο, τώρα είναι κάτι πιο μινιμάλ
34. Έχεις ασκήσει ποτέ λεκτική ή σωματική βία σε κάποιον από τους μέχρι τώρα συντρόφους σου κι αν ναι, υπό ποιές συνθήκες κι αν το έχεις μετανοιώσει.
Ναι, το έχω κάνει. λεκτική όμως, σωματική ποτέ. Ήταν σε μια περίπτωση που ένιωσα ότι ο συγκεκριμένος άνθρωπος με δούλευε ψιλό γαζί για να κάνει τα δικά του, μια πολύ άσχημη περίπτωση, βγήκα εκτός εαυτού και τον έβριζα και ούρλιαζα για ώρες μέχρι που τον πέταξα έξω απ το σπίτι. Το μόνο που μετανιώνω στην περίπτωση είναι ότι αν ουρλιάζεις χάνεις το δίκιο σου και γίνεσαι ο μαλάκας της υποθέσεως...
35. Έχεις κάποιο μυστικό (δεν θέλω να το πεις χιχι) που να σε βαραίνει ,να αγχώνεσαι όταν το σκέφτεσαι και να τρέμεις μήπως μαθευτεί;
Τόσο πολύ όχι, δεν έχω τόσο φοβερά μυστικά, κάποια πράγματα ναι, είναι κρυφά αλλά δεν είναι και προς θάνατον!
36. Είχες σχηματίσει για κάποιον αναγνώστη σου την καλύτερη γνώμη και μετά κατάλαβες πως είναι παλιόμουτρο (εξαιρούμαι)...αν ναι ,τον απέφευγες και σταμάτησε να σχολιάζει; ή κυκλοφορεί ακόμα εδώ;
Κάτι έχω ψυλλιαστεί αλλά είναι νωρίς ακόμα για να είμαι βέβαιος! Θα δείξει
37. Έχεις σκεφτεί ότι εκανες πατάτα με αυτο το ποστ; Και πως μπορείς να το αποτρέψεις;
Χαχαχαχαχαχα όχι, ίσα ισα που μ αρέσει!
38. Ποιο είναι το αγαπημένο σου ερωτικό βοήθημα;
Με ένα γκομενάκι που ήταν ό,τι πιο προχωρημένο έχω συναντήσει στο σεξ, χρησιμοποιούσαμε διάφορα! Δεν θέλω να τα ξεχωρίσω, ήταν όλα τους παιδιά μου! Μόλις τον έδιωξα απ το σπίτι (ναι είναι ο προαναφερθής) του τα χάρισα να χει να περνάει καλά! Είδες ανωτερότητα; Το πλεόν αγαπημένο ήταν κάτι μπιλίτσες!
39. Αν δεν ήσουν δεσμευμένος με ποιον από δω μέσα θα μπορούσες (πρόσεξε δε λέω "θα ήθελες" για να σε διευκολύνω :-p) να κάνεις σχέση;
Αν δεν ήμουν δεσμευμένος δεν έχω ιδέα ποιο ακριβώς θα ήταν το σκεπτικό μου. Κοίτα, υπάρχουν ενδιαφέροντα "γραπτά" εδώ, ειδικά κάποιοι έχουν ακριβώς το χιούμορ που γουστάρω, αλλά άμα εν το δεις το γκομενάκι ρε φιλενάδα δεν κάνεις σχέση! Άμα δεν το μυρίσεις, δεν το ακούσεις δεν το γευτείς!
40. Τι σε βγάζει πραγματικά έντελώς εκτός εαυτού;
Η κοροϊδία, όταν την παίρνω χαμπάρι γίνομαι έξαλλος. Η βρώμα επίσης!
41. Έχεις βαρεθεί το μπλογκ και σκέφτεσαι να το κλείσεις;
Όχι, σε καμία περίπτωση, είναι η αγαπημένη μου ασχολία!
42. Έχεις χάσει κάποιους αγαπημένους σου σχολιαστές, χωρίς να ξέρεις το γιατί; Τους σκέφτεσαι; Σε πειράζει να σχολιάζουν αλλού και όχι σ'εσένα; Αν έχουν μπλογκ εσύ συνεχίζεις να σχολιάζεις στο δικό τους υποκρινόμενος πως δεν σε νοιάζει που δεν έρχονται σε σένα;
Ναι σε όλα, με ξέρεις καλά εσύ. Και έχω χάσει και με ενοχλεί και τους βλέπω ενεργούς αλλού και τους σχολιάζω αν έχω κάτι να πω. Αλλά έτσι είναι, εδώ χάνεις φίλους αληθινούς, δεν θα χάσεις bloggers? Πφφφφφφφ
43. Έχεις υποδυθεί ρόλους (σε ερωτικές στιγμές)π.χ 9 1\2 εβδομάδες ή ο,τιδήποτε άλλο;;;
Όου, γιες!!!!! Τον υδραυλικό σίγουρα, το γιατρό επίσης και άλλα πολλά!
44. Τι θα φάμε σήμερα ;
Παστίτσιο!
45. Έγινες αυτός που ονειρευόσουν όταν ήσουν μικρός; Αν όχι,γιατί; Άλλαξες μυαλά στην πορεία που-χου;
Όχι, ονειρευόμουν να ασχοληθώ με τη ζωγραφική και τη μουσική. Κατέληξα μετά από σπουδες ιατρικής να γίνω διαφημιστής, μη ρωτάς το γιατί, ούτε κι εγώ δεν έχω καταλάβει ακόμα! Μάλλον οι καταστάσεις μπερδεύτηκαν!
46. Τρία πράγματα που σ' εκνευρίζουν στους ανθρώπους και τρία που σ' εκνευρίζουν πάνω σου;
Στους άλλους:
Η κοροϊδία
Η δηθενιά
Η αγένεια
Σε μένα
Η ευγένειά μου μιας και πολλες φορές με φέρνει σε δύσκολη θέση
Η επιπολαιότητά μου
Η έλλειψη αυτοσυγκράτησης (πολύ νευρικός κάποιες φορές)
47. Το ποδήλατο τι συμβολίζει για σένα: ελευθερία, προέκταση του "μου έχουν κάνει τη ζωή ποδήλατο", ζω επικίνδυνα (αποφεύγοντας τροχοφόρα, πεζούς, ζώα κλπ), άλλο τι;
Απόλυτη ελευθερία, αέρας, φως, κίνηση, ζωντάνια, αδρεναλίνη, δεν ξέρω, μου ταιριάζει! Είναι κάτι που το γουστάρω απίστευτα!
48. Έχεις προσπαθήσει πρόσφατα, χτεσινή βραδιά ας πούμε, να καλοπιάσεις κάποιον ώστε να μην κάνει ΚΑΙΡΙΕΣ ερωτήσεις;
Αν ναι τι έχεις να κρύψεις, αφού δηλώνεις πως δεν έχεις τέτοιο σκοπό;
Χαχαχαχαχαχαχα, όχι, αντιθέτως είμαι ανοιχτός σε όλες τις ερωτήσεις!
49. Κάνεις μπάντζιν τζάμπινγ ? κι αν όχι γιατί
Δεν έχει τύχει, δεν ξέρω αν βρισκόμουν εκεί αν θα έκανα, μάλλον θα έκανα και μάλλον θα πήγαινα από καρδιά!
50. Κάνεις βαρόλουτρο? στις 4.30 αμα δεν ξέρεις.
Ποτέ, χεχεχεχεχεχεχε!
51. Θα πήγαινες ταξίδι στον Αμαζόνιο? .. λέμε όχι αν είχα τα λεπτά και τέτοια
Ναι θα πήγαινα αν και θα φοβόμουν συνέχεια μην πεταχτεί τίποτα περίεργο από πουθενά!
52. Ποιό ειναι το αγαπημένο σου χρώμα.
Μπλε, πολλές αποχρώσεις του, από ανοιχτές μέχρι σκούρες!!
53. Θα μπορούσες να ζήσεις σ' ενα σπίτι στο βουνό?
Νιομίζω πως όχι, μάλλον θα με τρόμαζε η απομόνωση, άσε που ως γνησιότατος Τοξότης θα βαριόμουν πολύ εύκολα! Θέλω εναλλαγές!
54. Πστεύεις στο θεό ή είσαι άθεος;
Πιστεύω, ναι, όχι όμως όπως μας Τον διδάσκουν, αλλά όπως Τον έχω πλάσει εγώ μέσα μου!
55. Έχεις προδωθεί-πληγωθεί από τον καλύτερό σου φίλο-φίλη;
Αν ναι του-της το είπες;αν όχι τι στάση κρατάς;
Ναι, ήταν μια εξαιρετικά δύσκολη περίπτωση. Του το είπα, προσπάθησε να διακαιολογήσει τα αδικαιολόγητα και απλά τον έβγαλα απ τη ζωή μου την ίδια στιγμή... Πληγώθηκα αφάνταστα από αυτό, έδωσα μετά από κάποιον καιρό μια 2η ευκαιρία αλλά όταν πέσαμε στα ίδια απλά έξαφανίστηκα χωρίς να πω κουβέντα...
56. Αν δεν σε ενδιέφερε η σωματική σου εμφάνιση θα έτρωγες ασύστολα; είσαι λαίμαργος;
Είμαι απίστευτα λαίμαργος και σπάνια κρατιέμαι... Ήμουν 14 κιλά πιο παχύς, μετά από μεγάλη προσπάθεια είμαι σ αυτό το σημείο - λίγο πάνω, λίγο κάτω - τα τελευταία 4 χρόνια αλλά υπάρχουν φάσεις όπως η τωρινή που απλά δεν μπορώ να σταματήσω να τρώω....
57. Έχεις κάποιον σχολιαστή στο μπλογκ σου που θεωρείς κάθε φορά τα σχόλιά του χαζά κι άσχετα με το θέμα σου και θα'θελες να μην σχολιάζει; (πάλι εξαιρούμαι χαχαχα)
Όχι ευτυχώς, όπως δεν έχω έρθει σε δύσκολη θέση ακόμα, αλλά με το πανηγύρι που γίνεται τελευταία μεταξύ των bloggers δεν με βλέπω να τη γλιτώνω!
58. Έχεις σκεφτεί ποτέ την αυτοκτονία;
Ποτέ. Για μένα η ζωή δεν είναι απλά ιερή, είναι ό,τι έχω. Δεν τη χαραμίζω για τίποτα και για κανέναν!
59. Θα έκανες ποτέ λευκό γάμο;
Όχι, δεν μου αρέσει καθόλου σαν ιδέα, ίσως κάποιους ανθρώπους τους βοηθά, αλλά εγώ πραγματικά δεν θα το έκανα!
60. Εμείς να σου θέσουμε ερωτήσεις,να παιχτεί και συνέντευξη...Όλα ωραία και καλά,καμία αντίρρηση! Εσύ,με τη σειρά σου,θεωρείς ότι έχεις ενδιαφέρουσα προσωπικότητα/ζωή και θα μας εξάψεις το ενδιαφέρον με τις απαντήσεις σου;
Α, αυτό θα το κρίνετε εσείς ναι; Κοίτα, για κάποιους έχει, για κάποιους όχι! Έτσι είναι αυτά πιστεύω!
61. Σ 'αρέσει να προκαλείς τη ζήλια στην αγάπη σου; (έστω λίγο, όσο πατάει η γάτα...)
Καθόλου, απεχθάνομαι τη ζήλια και μου είναι ακατανόητη και με στενοχωρεί αφάνταστα όταν τη δέχομαι (διότι δεν την προσφέρω)
62. Αυτό το ομολογουμένως πολύ ωραίο γέλιο σου,
1) σε έχει βγάλει από δύσκολες στιγμές ή σου έχει δημιουργήσει περισσότερες; (αναλογικά μιλώντας δηλαδή, αν βγαίνει σε καλό ή σε κακό συνολικά) και
2) είναι κάποιες φορές τρόπος άμυνας;
Αυτό το γέλιο μου (κατ αρχάς σε ευχαριστώ για το χαρακτηρισμό πολύ ωραίο) ήταν το αγαπημένο του πατέρα μου και μια τρελή φίλη το είχε χαρακτηρίσει ως κρυστάλλινη πηγή νεότητας. Νομίζω ότι είναι ό,τι καλύτερο έχω. Νομίζω ότι με το γέλιο μου μπορώ να ξεπεράσω πολλά εμπόδια, αλλά δεν το παίζω, δεν το χρησιμοποιώ, βγαίνει από μόνο του, σπάει τον πάγο άρα νομίζω ότι ναι, μου βγαίνει σε καλό. Τώρα το αν είναι άμυνα δεν ξέρω, ίσως κάποιες φορές είναι αλλά δεν είμαι σίγουρος, το μόνο σίγουρο είναι ότι είναι πηγαίο και αληθινό - ακριβώς όπως θα έπρεπε να είναι...
63. Έχεις μαλώσει πολύ με κάποιον γειτονά σου ή ένοικο της πολυκατοικίας και νιωθεις αμήχανα όταν συναντιέστε ή παρακολουθεις πότε θα βγει για να μην βρεθείτε μούρη με μούρη;
Όχι, μόνο τότε, πριν 3 περίπου χρόνια που είχε αναρτηθεί παρατήρηση στον πίνακα των κοινοχρήστων επειδή το προηγούμενο βράδυ ήμασταν θορυβώδεις, ντρεπόμουν να συναντήσω τους λοιπούς ενοίκους...
64. Στην έχει ''πέσει'' ποτέ γυναίκα που αν και της είπες πως είσαι gay επέμενε;;;;
Γυναίκες μου την έχουν πέσει πολλές, είτε διακριτικά, είτε όχι. Ευτυχώς από αυτές που αρνήθηκα τον έρωτά τους λόγω της φύσης μου δεν επέμεινε καμία...
65. Είσαι καλός ψεύτης ή σε καταλαβαίνουν αμέσως;
Είμαι ο άτιμος, είμαι, του Κουν τη σχολή έχω βγάλει!
66. Έχεις πολύ αγαπημένο μπλογκ που τρέχεις σαν τρελός να το διαβάσεις και σου τη ''δίνει ''αν αργεί αναρτήσεις ;
(εξαιρούμαι φυσικά)...αν ναι ,πες το καλέ!
Έχω πολλά αγαπημένα blogs, το καθένα μου προσφέρει κάτι μοναδικό. Αν θα έπρεπε να ξεχωρίσω αυτό που αδημονώ να διαβάσω, μούμπλε μούμπλε, με μεγάλη πραγματικά δυσκολία θα επέλεγα τον Πιγκουίνο. Υπάρχουν πολλοί λόγοι που το λέω αυτό αλλά ας κρατήσουμε το ότι το blog του με κάνει να χαμογελάω πάντα!
67. Έχεις βρεθεί σε πολύ δύσκολη θέση και μέρος που θες να κάνεις την φυσική σου ανάγκη, αλλά δεν μπορείς και πας να σκάσεις;
Δεν μπορώ να θυμηθώ καμία τέτοια περίπτωση, α, όχι, πρόσφατα σχετικά, στην παραλία με φίλους 40 λεπτά απ το σπίτι, εκεί που κολυμπάμε, πίνουμε, γελάμε, με πιάνει κόψιμο και φεύγω σαν τρελός χωρίς να τους εξηγήσω το λόγο! Το τι τράβηξα μέχρι να πάω σπίτι δε λέγεται!
68. Πότε θα ξεχάσεις το περί ου ο λόγος βρακί στο κρεββάτι μας (τυχαία)
Χαχαχαχαχαχαχα, ντροπή, παντρεμένοι άνθρωποι!
69. Ποια η γνώμη σου για μένα (από το Λουστράκο)
Αγαπημένε μου δεν θα σου απαντήσω, θα στην πω από κοντά, ναι;
70. Σου αρέσει το 69 και δεν εννοώ στην αριθμητική, ναι;
Να σου πω, καλό είναι αλλά έχει το εξής μειονέκτημα. Δεν μπορείς να συγκεντρωθείς σε αυτό που είτε προσφέρεις ή σου προσφέρουν. Επειδή και τα 2 (το να προσφέρεις και να σου προσφέρουν) έχει μια μοναδικότητα, χάνεται κάτι στην πορεία. Καλό είναι αλλά όχι για πολλή ώρα (περίμενες τέτοια επιστημονική προσέγγιση;)
71. Σε έχουν φάει οι διαδρομες Αθήνα - Θεσσαλονίκη. Μήπως θα ήταν καλύτερα αν μετακόμιζε ο ένας από τους δύο;
Όχι, και θα σου εξηγήσω το σκεπτικό μου.
Έχω ζήσει τη συγκατοίκηση για 7 χρόνια και ήταν υπέροχη. Αλλά δεν είναι για όλα τα ζευγάρια. Δεν θα το ήθελα στην προκειμένη περίπτωση αν και όταν μένουμε μαζί αρκετό καιρό περνάμε μια χαρά!
Επίσης αυτό το πάνω κάτω νομίζω μας ιντριγκάρει αμφότερους τους Τοξότες τους ταξιδιάρηδες.
Επίσης τα επαγγέλματά μας δεν το επιτρέπουν και είναι δύσκολο να τα παρατήσουμε και να ξαναξεκινήσουμε στην άλλη πόλη.
Επίσης αν και λατρεύω τη Θεσσαλονίκη - προτιμώ την Αθήνα, το ότι πηγαίνω τακτικά με καλύπτει πλήρως!
Επίσης όσο κι αν γκρινιάζω, μ αρέσει το ταξίδι, επειδή μ αρέσει γκρινιάζω γιατί προσπαθώ να δω τα ευτράπελα και να τα μεταφέρω. Σκέψου ότι αν δεν υπήρχε το τραίνο στη ζωή μου δεν θα υπήρχε και η κα Ισμήνη, που θεωρώ ότι είναι το καλύτερο post μου!
Επίσης, χρειάζομαι τον προσωπικό μου χώρο και χρόνο τώρα στα γεράματα!!!
Λοιπόν αγαπημένοι μου, ελπίζω να μην σας απογοήτευσα! Άντε βρε, καλό Σαββατοκύριακο!
Πέμπτη 6 Σεπτεμβρίου 2012
Εφευρετικότης και πείνα τρελή!
Μη με μαλώνεις ρε φιλενάδα που δεν σου γραψα χτες, ήταν μια μέρα δύσκολη, γεμάτη δουλειά και υποχρεώσεις, άσε που προετοίμαζα και τη συνέντευξη... 61 ερωτήσεις μέχρι στιγμής, και οι 61 μία προς μία!
Σήμερα πάλι εγερτήριο από νωρίς και τρέξιμο, τώρα παίρνω μια ανάσα στη δουλειά, έφυγε πολύ πράμα από χτες και αύριο αριβάρω για Θεσσαλονίκη, δεν βλέπω την ώρα περιττό να σου πω.
Εν τω μεταξύ, είχα βάλει πλυντήριο προχτές και μέσα σε όλα ήταν κι ένα μπορντώ σεντόνι. Έχω 2 τέτοια τα οποία είναι πολύ όμορφα αλλά δεν τα πολυχρησιμοποιώ γιατί ξεβάφουν και άμα μου τελειώνει η χρωμοπαγίδα θα πάει το μπορντώ σε κανά άλλο και θα έχουμε θεματάκι. Τέλος πάντων, να μην στα πολυλέω και σε κουράζω, είχα χρωμοπαγίδα, έβαλα πλυντήριο και ήρθε η στιγμή να απλώσω. Βάζω την απλώστρα μέσα, την ξεσκονίζω διότι είμαι και παστρικός, και πιάνω πρώτο-πρώτο το σεντόνι να το απλώσω. Το ανοίγω, το τινάζω, δε βλέπω να έχει μπλεχτεί τίποτα μέσα, βγαίνω στο μπαλκόνι για να το τινάξω καλά και να το τυλίξω όσο πρέπει για να χωρά στην απλώστρα.
Κάνω τσουκ τσουκ τσουκ (ήχος τινάγματος φαντάσου) και πέφτει από μέσα μια καινούρια κόκκινη μπλούζα με στάμπα τη μούρη του Spiderman διότι είμαι μεγάλος άνθρωπος και ντύνομαι αναλόγως. Φρίττω βλέποντας τη μπλούζα να πέφτει κάτω και τρέχω όπως είμαι να τη μαζέψω. Σχεδόν με το βρακί βγήκα έξω. Έλα όμως που το σημείο που πέφτει είναι η πίσω αυλή η οποία είναι συνήθως κλειδωμένη για να μην μπαίνει ο καθένας! Ξαναμπαίνω στο σπίτι και παίρνω τηλέφωνο το διαχειριστή να μου ξεκλειδώσει να τη μαζέψω. Δεν το σηκώνει. Σκέφτομαι να την αφήσω μέχρι να έρθει το συνεργείο καθαρισμού ή κάποιος τέλος πάντων να μου τη δώσει, αλλά φοβάμαι ότι μπορεί κάποιος να πάει ώρα που δεν θα είμαι εκεί και πάει η μπλούζα με τη μούρη του Spiderman για την οποία έχω λάβει τόσα κολακευτικά σχόλια...
Οπότε πρέπει να προχωρήσω σε Plan B. Ανεβαίνω στο πατάρι και βρίσκω το κοντάρι που με βοήθησε να βάψω το σπίτι και να ξεσκαλώσω μια γάτα από τον απέναντι φράχτη που είχε μπλέξει το ποδαράκι της στο συρματόπλεγμα και δεν μπορούσε να βγει... Ανεβαίνω, το παίρνω, το ανοίγω, 4 μέτρα, ίσα που έφτανε τη μπλούζα... Αρχίζω να προσπαθώ να βρώ κάτι, μια δίπλα, ένα άνοιγμα κάτι να τη γραπώσω. Την έφερνα από δω, την έφερνα από κει, τίποτα, σφουγγάρισα όλη την αυλή αλλά δεν την έπιασα...
Μπήκα απελπισμένος μέσα, άναψα τσιγάρο, ξαναπήρα το διαχειριστή, με ξαναέγραψε στα τέτοια του και έκλεισα τα μάτια να βρω λύση.
ΕΥΡΗΚΑ αναφώνησα ωσάν Αρχιμήδης με βρακί έξω απ τη μπανιέρα και ξανανέβηκα στο πατάρι να βρω το ρολό που είχα βάψει τότε το σπίτι... Βρήκα χριστουγεννιάτικα, πασχαλιάτικα, αποκριάτικα, τα χαλιά, κάτι dvd που ποιος ξέρει τι έχουν μέσα (ξέρω αλλά δεν σου λέω), μια καφετιέρα, κάτι πλακίδια μπάνιου, τα ρολά και οι βούρτσες πουθενά. Με έκοψε κρύος ιδρώτας - λες να τα χα πετάξει; Αποφασισμένος μπαίνω ολόκληρος στο πατάρι και σε μια σακουλίτσα πίσω πίσω βρίσκω το πολυπόθητο ρολό. Το παίρνω, βγάζω το βαφτικό εξάρτημα και αφήνω μόνο το σίδερο και μένει σα γάντζος! Έτοιμο το εργαλείο! Συγκινημένος βγαίνω το μπαλκόνι και με μια κίνηση μαζεύω το έρμο το ρούχο απ τις αυλές.
Περιττό να σου πω ότι μπήκε στον κλίβανο, αλλά από την άλλη ένιωσα μια τεράστια υπερηφάνεια για το εφευρετικόν του πνεύματός μου! Εύγε νέε μου αναφώνησα και με κέρασα 2 σουβλάκια γιατί το άξιζα! Μετά έφαγα και παγωτό με κροκάν φουντουκιού να φύγει η τζατζικίλα και μετά κρατούσα τη χοντρή μου κοιλιά και έλεγα ότι θα πεθάνω αλλά τη γλίτωσα για να φάω σήμερα τυρόπιτα και λουκουμά! Καπάκι!
Άμα καταφέρω και αλλάξω και το πετάλι σήμερα που θα ξαναπροσπαθήσω θα είμαι ολοκληρωμένος, αν όχι... θα πάω στον ποδηλατά του εξαιρετικού μου φίλου Turi να πάρω και μάτι! Τουλάχιστον έχω παραγγείλει σνίτσελ το βράδυ απ τη μαμά γιατί το ανέφερε η υπέροχη Αθηνά στον θαυμάσιο Ρεϊμόντ και το έβλεπα στον ύπνο μου! Νάσια πεινάω συνέχεια κι εσύ κάνεις την πάπια!
Α τουτ αλέρ φιλενάδα και μη μου τρως πολύ εσύ γιατί πρέπει να διατηρήσεις σιλουέτα!
ΥΓ. Στείλε μέχρι το βραδάκι ερωτήσεις αν έχεις να την ετοιμάσω τη συνέντευξη να στη δώκω να τη διαβάσεις το σαββατοκύριακο που θα λείπω!
Σήμερα πάλι εγερτήριο από νωρίς και τρέξιμο, τώρα παίρνω μια ανάσα στη δουλειά, έφυγε πολύ πράμα από χτες και αύριο αριβάρω για Θεσσαλονίκη, δεν βλέπω την ώρα περιττό να σου πω.
Εν τω μεταξύ, είχα βάλει πλυντήριο προχτές και μέσα σε όλα ήταν κι ένα μπορντώ σεντόνι. Έχω 2 τέτοια τα οποία είναι πολύ όμορφα αλλά δεν τα πολυχρησιμοποιώ γιατί ξεβάφουν και άμα μου τελειώνει η χρωμοπαγίδα θα πάει το μπορντώ σε κανά άλλο και θα έχουμε θεματάκι. Τέλος πάντων, να μην στα πολυλέω και σε κουράζω, είχα χρωμοπαγίδα, έβαλα πλυντήριο και ήρθε η στιγμή να απλώσω. Βάζω την απλώστρα μέσα, την ξεσκονίζω διότι είμαι και παστρικός, και πιάνω πρώτο-πρώτο το σεντόνι να το απλώσω. Το ανοίγω, το τινάζω, δε βλέπω να έχει μπλεχτεί τίποτα μέσα, βγαίνω στο μπαλκόνι για να το τινάξω καλά και να το τυλίξω όσο πρέπει για να χωρά στην απλώστρα.
Κάνω τσουκ τσουκ τσουκ (ήχος τινάγματος φαντάσου) και πέφτει από μέσα μια καινούρια κόκκινη μπλούζα με στάμπα τη μούρη του Spiderman διότι είμαι μεγάλος άνθρωπος και ντύνομαι αναλόγως. Φρίττω βλέποντας τη μπλούζα να πέφτει κάτω και τρέχω όπως είμαι να τη μαζέψω. Σχεδόν με το βρακί βγήκα έξω. Έλα όμως που το σημείο που πέφτει είναι η πίσω αυλή η οποία είναι συνήθως κλειδωμένη για να μην μπαίνει ο καθένας! Ξαναμπαίνω στο σπίτι και παίρνω τηλέφωνο το διαχειριστή να μου ξεκλειδώσει να τη μαζέψω. Δεν το σηκώνει. Σκέφτομαι να την αφήσω μέχρι να έρθει το συνεργείο καθαρισμού ή κάποιος τέλος πάντων να μου τη δώσει, αλλά φοβάμαι ότι μπορεί κάποιος να πάει ώρα που δεν θα είμαι εκεί και πάει η μπλούζα με τη μούρη του Spiderman για την οποία έχω λάβει τόσα κολακευτικά σχόλια...
Οπότε πρέπει να προχωρήσω σε Plan B. Ανεβαίνω στο πατάρι και βρίσκω το κοντάρι που με βοήθησε να βάψω το σπίτι και να ξεσκαλώσω μια γάτα από τον απέναντι φράχτη που είχε μπλέξει το ποδαράκι της στο συρματόπλεγμα και δεν μπορούσε να βγει... Ανεβαίνω, το παίρνω, το ανοίγω, 4 μέτρα, ίσα που έφτανε τη μπλούζα... Αρχίζω να προσπαθώ να βρώ κάτι, μια δίπλα, ένα άνοιγμα κάτι να τη γραπώσω. Την έφερνα από δω, την έφερνα από κει, τίποτα, σφουγγάρισα όλη την αυλή αλλά δεν την έπιασα...
Μπήκα απελπισμένος μέσα, άναψα τσιγάρο, ξαναπήρα το διαχειριστή, με ξαναέγραψε στα τέτοια του και έκλεισα τα μάτια να βρω λύση.
ΕΥΡΗΚΑ αναφώνησα ωσάν Αρχιμήδης με βρακί έξω απ τη μπανιέρα και ξανανέβηκα στο πατάρι να βρω το ρολό που είχα βάψει τότε το σπίτι... Βρήκα χριστουγεννιάτικα, πασχαλιάτικα, αποκριάτικα, τα χαλιά, κάτι dvd που ποιος ξέρει τι έχουν μέσα (ξέρω αλλά δεν σου λέω), μια καφετιέρα, κάτι πλακίδια μπάνιου, τα ρολά και οι βούρτσες πουθενά. Με έκοψε κρύος ιδρώτας - λες να τα χα πετάξει; Αποφασισμένος μπαίνω ολόκληρος στο πατάρι και σε μια σακουλίτσα πίσω πίσω βρίσκω το πολυπόθητο ρολό. Το παίρνω, βγάζω το βαφτικό εξάρτημα και αφήνω μόνο το σίδερο και μένει σα γάντζος! Έτοιμο το εργαλείο! Συγκινημένος βγαίνω το μπαλκόνι και με μια κίνηση μαζεύω το έρμο το ρούχο απ τις αυλές.
Περιττό να σου πω ότι μπήκε στον κλίβανο, αλλά από την άλλη ένιωσα μια τεράστια υπερηφάνεια για το εφευρετικόν του πνεύματός μου! Εύγε νέε μου αναφώνησα και με κέρασα 2 σουβλάκια γιατί το άξιζα! Μετά έφαγα και παγωτό με κροκάν φουντουκιού να φύγει η τζατζικίλα και μετά κρατούσα τη χοντρή μου κοιλιά και έλεγα ότι θα πεθάνω αλλά τη γλίτωσα για να φάω σήμερα τυρόπιτα και λουκουμά! Καπάκι!
Άμα καταφέρω και αλλάξω και το πετάλι σήμερα που θα ξαναπροσπαθήσω θα είμαι ολοκληρωμένος, αν όχι... θα πάω στον ποδηλατά του εξαιρετικού μου φίλου Turi να πάρω και μάτι! Τουλάχιστον έχω παραγγείλει σνίτσελ το βράδυ απ τη μαμά γιατί το ανέφερε η υπέροχη Αθηνά στον θαυμάσιο Ρεϊμόντ και το έβλεπα στον ύπνο μου! Νάσια πεινάω συνέχεια κι εσύ κάνεις την πάπια!
Α τουτ αλέρ φιλενάδα και μη μου τρως πολύ εσύ γιατί πρέπει να διατηρήσεις σιλουέτα!
ΥΓ. Στείλε μέχρι το βραδάκι ερωτήσεις αν έχεις να την ετοιμάσω τη συνέντευξη να στη δώκω να τη διαβάσεις το σαββατοκύριακο που θα λείπω!
Τρίτη 4 Σεπτεμβρίου 2012
Μαστόρικον
Μισή ωρίτσα έμεινε φιλενάδα, να φύγω, να πάω σπίτι να χυθώ στον καναπέ, να ρίξω έναν υπνάκο αν μπορέσω, αν με αφήσουν οι γειτόνοι γιατί σήμερα δεν πάω καλά.
Ξέρεις τι είναι να σηκώνεσαι το πρωί και να σαι κουρασμένος; Απαπαπαπα μην σου τύχει είναι. Δεν ξέρω τι φταίει, νωρίς κοιμήθηκα χτες, 1 το βράδυ έκλεινα τα βλέφαρά μου τα σκαλιστά και χανόμουν στις αγκάλες του Μορφέως, ήρεμος μετά από μια πολύ όμορφη βραδυά που πέρασα με φίλους διαλεχτούς κι εξαιρετικό φαγητό. Φόραγα και τα καλά μου, και ρούχα και βρακί, έκανα αίσθηση. Και ναι, το βρακί το έδειξα να μην υπάρχουν αμφιβολίες, άκου να σου πω φιλενάδα, η φτώχεια φτώχεια αλλά το βρακί βρακί. Με λυπήθηκαν βέβαια και δεν θα το αναρτήσουν ευτυχώς!
Η μέρα βέβαια η χτεσινή ήταν κουραστική, μπορεί να μη δούλευα αλλά πήγα το πρωί γυμναστήριο για πρώτη φορά μετά από 1,5 μήνα, ωραία ήταν, όλες τις ασκήσεις τις έκαμα ο δύστυχος με σφρίγος και με χάρη και με ομορφιά και μετά λέω στον εαυτό μου (συνηθίζω να του μιλάω για να μην αισθάνεται μόνος), δεν πας με το ποδήλατο σπίτι, χαλαρά, έχει και ωραία μέρα; Τι απόσταση; Τίποτα, 15 χιλιόμετρα έτσι για πλάκα, τα μασάμε εμείς αυτά φιλενάδα; Άναψα τσιγάρο, πήρα τηλ το μωρό να μην ανησυχήσει αν ακούσει για ατύχημα και ξεκίνησα.
Μαγεία φιλενάδα, η ταχύτητα μεγάλη, το αεράκι να δροσίζει το πρόσωπο και να χαϊδεύει τα μαλλιά μου, κόσμος ιδιαίτερος δεν ήτανε στο δρόμο, μαι μαγεία. Εκεί ειδικά, στη Ν. Φιλαδέλφεια παραπλεύρως του Άλσους που έχει ένα πεζοδρόμιο 3 μέτρα πλατύ, γιούρια. Γιούρια σου λέω. και να κυλά η αδρεναλίνη, και να χαμογελώ στη ζωή, και να μην έχω προβλήματα εκεί πάνω, τι ωραία σου λέω που ήταν. Και σπάει το δεξί πετάλι. Ακούω ένα κλακ και το βλέπω να έχει ανοίξει στη μέση και να παραπαίει. Εναπομείνασα απόσταση γύρω στα 10 χιλιόμετρα. Κόβω ταχύτητα και πηγαίνω πιο προσεκτικά. Ε, τι να κάνουμε, τόσα χρόνια το ποδήλατο, συμβαίνουν αυτά.
Και σπάει και το 2ο. Και αναρωτιέμαι ποιος με καταράστηκε, ποιος με μούτζωσε και μου συμβαίνουν αυτά. Μια βόλτα είπα να κάνω και μου σπάσαν τα πετάλια. Τσούκου τσούκου, με χαμηλές στροφές συνεχίζω και φτάνω στην ποδηλατού κοντά στο σπίτι, κάθιδρος, χάλια, ένα σίχαμα της κοινωνίας. Και παίρνω καινούρια, και παίρνω και κουδουνάκι που δεν είχα να κάνω ντριν ντριν στις γριές που σουλατσάρουν στους δρόμους λες και είναι στο χωράφι και μαζεύουν βρούβες και πάω σπίτι. Και λέω ξανά στον εαυτό μου, δεν το φτιάχνουμε τώρα να τελειώνουμε; Και συμφώνησε ο δύστυχος.
Βγάζω εργαλεία, περιλαμβάνω το πρώτο. Δύσκολα γύρισε το άτιμο, τόσα χρόνια σκόνες και δεν ξέρω εγώ τι άλλο είχε μαζέψει, δύσκολα ξεβιθώθηκε. Άντε και το αντικαταστήσαμε, πήρε 10 λεπτάκια αλλά τα κατάφερα...
Πάω για το 2ο. Τίποτα. Τι χτυπιόμουνα φιλενάδα, τι σφιγγόμουνα, τι ούρλιαζα σαν το σφίχτη στο γυμναστήριο (ένιωθα πολύ αρσενικό, να κυλά η τεστοστερόνη ποτάμι, να κυλά και ο ιδρώτας ποτάμι,) δράμα φιλενάδα, τσικ δεν κουνήθηκε το άτιμο. Πήρα το σφυρί και αρχίζω να κοπανάω το κλειδί μπας και πάρει έστω και λίγο και καταφέρω να το ξεβιδώσω. Μπαμ μπουμ, μπαμ μπουμ, σιχτίρια και φωνές, απειλές και κατάρες. Τίποτα. Νάδα σου λέγω, νάδα...
Και ρίχνω μια στο χέρι με το σφυρί, ξέρεις εκεί που τυλίγει το δάχτυλο απ την παλάμη, εκεί στον κόμπο, φιόγκο τον έκανα τον αδικιορισμένο. Μπλε μαρέν.
ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ φωνάζω απ τον πόνο, ρίχνω μια στο ποδήλατο πέφτει κάτω μου πλακώνει και το πόδι, μικρό το κακό, μια μελανιά μονάχα. Εκείνη την ώρα έπρεπε να με πάρουν από καμια τράπεζα ή καμιά δημοσκόπηση να δεις τι θα γινόταν. Θα έτρωγε τέτοιο βρίσιμο ο δύστυχος ή η δόλια που θα ξανάπιανε τηλέφωνο σε μια επόμενη ζωή... Τεσπά, θα βρώ άλλο κλειδί, καλύτερο γιατί το δικό μου κοντεύει να σπάσει από την κακομεταχείρηση και θα επανέλθω. Το πολύ πολύ να μείνω με το σπασμένο απ τη μια πλευρά μέχρι νεοτέρας. Ε, μα! Σιγά μην ακρωτηριαστώ
ΥΓ. Blue, αντιλαμβάνεσαι πιστεύω, ναι;
ΥΓ2. Δεχόμεθα ερωτήσεις, αμφότεροι εγώ και ο εαυτός μου μέχρι την Πέμπττη. Παρασκευή θα δημοσιευτούμε εκτός απροόπτου! Σας ευχαριστώ όοοοοοολους μανάρια μου!
ΥΓ3. Επαναπροσδιορίστηκε λέει το ΠΑΣΟΚ με το νέο λογότυπο. Σαν τα Ιμαλάια είναι, τρισδιάστατο, εξαίρετο. Τίνος ΙΕΚ απόφοιτος ο γραφίστας; Απαπαπαπαπα
Ξέρεις τι είναι να σηκώνεσαι το πρωί και να σαι κουρασμένος; Απαπαπαπα μην σου τύχει είναι. Δεν ξέρω τι φταίει, νωρίς κοιμήθηκα χτες, 1 το βράδυ έκλεινα τα βλέφαρά μου τα σκαλιστά και χανόμουν στις αγκάλες του Μορφέως, ήρεμος μετά από μια πολύ όμορφη βραδυά που πέρασα με φίλους διαλεχτούς κι εξαιρετικό φαγητό. Φόραγα και τα καλά μου, και ρούχα και βρακί, έκανα αίσθηση. Και ναι, το βρακί το έδειξα να μην υπάρχουν αμφιβολίες, άκου να σου πω φιλενάδα, η φτώχεια φτώχεια αλλά το βρακί βρακί. Με λυπήθηκαν βέβαια και δεν θα το αναρτήσουν ευτυχώς!
Η μέρα βέβαια η χτεσινή ήταν κουραστική, μπορεί να μη δούλευα αλλά πήγα το πρωί γυμναστήριο για πρώτη φορά μετά από 1,5 μήνα, ωραία ήταν, όλες τις ασκήσεις τις έκαμα ο δύστυχος με σφρίγος και με χάρη και με ομορφιά και μετά λέω στον εαυτό μου (συνηθίζω να του μιλάω για να μην αισθάνεται μόνος), δεν πας με το ποδήλατο σπίτι, χαλαρά, έχει και ωραία μέρα; Τι απόσταση; Τίποτα, 15 χιλιόμετρα έτσι για πλάκα, τα μασάμε εμείς αυτά φιλενάδα; Άναψα τσιγάρο, πήρα τηλ το μωρό να μην ανησυχήσει αν ακούσει για ατύχημα και ξεκίνησα.
Μαγεία φιλενάδα, η ταχύτητα μεγάλη, το αεράκι να δροσίζει το πρόσωπο και να χαϊδεύει τα μαλλιά μου, κόσμος ιδιαίτερος δεν ήτανε στο δρόμο, μαι μαγεία. Εκεί ειδικά, στη Ν. Φιλαδέλφεια παραπλεύρως του Άλσους που έχει ένα πεζοδρόμιο 3 μέτρα πλατύ, γιούρια. Γιούρια σου λέω. και να κυλά η αδρεναλίνη, και να χαμογελώ στη ζωή, και να μην έχω προβλήματα εκεί πάνω, τι ωραία σου λέω που ήταν. Και σπάει το δεξί πετάλι. Ακούω ένα κλακ και το βλέπω να έχει ανοίξει στη μέση και να παραπαίει. Εναπομείνασα απόσταση γύρω στα 10 χιλιόμετρα. Κόβω ταχύτητα και πηγαίνω πιο προσεκτικά. Ε, τι να κάνουμε, τόσα χρόνια το ποδήλατο, συμβαίνουν αυτά.
Και σπάει και το 2ο. Και αναρωτιέμαι ποιος με καταράστηκε, ποιος με μούτζωσε και μου συμβαίνουν αυτά. Μια βόλτα είπα να κάνω και μου σπάσαν τα πετάλια. Τσούκου τσούκου, με χαμηλές στροφές συνεχίζω και φτάνω στην ποδηλατού κοντά στο σπίτι, κάθιδρος, χάλια, ένα σίχαμα της κοινωνίας. Και παίρνω καινούρια, και παίρνω και κουδουνάκι που δεν είχα να κάνω ντριν ντριν στις γριές που σουλατσάρουν στους δρόμους λες και είναι στο χωράφι και μαζεύουν βρούβες και πάω σπίτι. Και λέω ξανά στον εαυτό μου, δεν το φτιάχνουμε τώρα να τελειώνουμε; Και συμφώνησε ο δύστυχος.
Βγάζω εργαλεία, περιλαμβάνω το πρώτο. Δύσκολα γύρισε το άτιμο, τόσα χρόνια σκόνες και δεν ξέρω εγώ τι άλλο είχε μαζέψει, δύσκολα ξεβιθώθηκε. Άντε και το αντικαταστήσαμε, πήρε 10 λεπτάκια αλλά τα κατάφερα...
Πάω για το 2ο. Τίποτα. Τι χτυπιόμουνα φιλενάδα, τι σφιγγόμουνα, τι ούρλιαζα σαν το σφίχτη στο γυμναστήριο (ένιωθα πολύ αρσενικό, να κυλά η τεστοστερόνη ποτάμι, να κυλά και ο ιδρώτας ποτάμι,) δράμα φιλενάδα, τσικ δεν κουνήθηκε το άτιμο. Πήρα το σφυρί και αρχίζω να κοπανάω το κλειδί μπας και πάρει έστω και λίγο και καταφέρω να το ξεβιδώσω. Μπαμ μπουμ, μπαμ μπουμ, σιχτίρια και φωνές, απειλές και κατάρες. Τίποτα. Νάδα σου λέγω, νάδα...
Και ρίχνω μια στο χέρι με το σφυρί, ξέρεις εκεί που τυλίγει το δάχτυλο απ την παλάμη, εκεί στον κόμπο, φιόγκο τον έκανα τον αδικιορισμένο. Μπλε μαρέν.
ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ φωνάζω απ τον πόνο, ρίχνω μια στο ποδήλατο πέφτει κάτω μου πλακώνει και το πόδι, μικρό το κακό, μια μελανιά μονάχα. Εκείνη την ώρα έπρεπε να με πάρουν από καμια τράπεζα ή καμιά δημοσκόπηση να δεις τι θα γινόταν. Θα έτρωγε τέτοιο βρίσιμο ο δύστυχος ή η δόλια που θα ξανάπιανε τηλέφωνο σε μια επόμενη ζωή... Τεσπά, θα βρώ άλλο κλειδί, καλύτερο γιατί το δικό μου κοντεύει να σπάσει από την κακομεταχείρηση και θα επανέλθω. Το πολύ πολύ να μείνω με το σπασμένο απ τη μια πλευρά μέχρι νεοτέρας. Ε, μα! Σιγά μην ακρωτηριαστώ
ΥΓ. Blue, αντιλαμβάνεσαι πιστεύω, ναι;
ΥΓ2. Δεχόμεθα ερωτήσεις, αμφότεροι εγώ και ο εαυτός μου μέχρι την Πέμπττη. Παρασκευή θα δημοσιευτούμε εκτός απροόπτου! Σας ευχαριστώ όοοοοοολους μανάρια μου!
ΥΓ3. Επαναπροσδιορίστηκε λέει το ΠΑΣΟΚ με το νέο λογότυπο. Σαν τα Ιμαλάια είναι, τρισδιάστατο, εξαίρετο. Τίνος ΙΕΚ απόφοιτος ο γραφίστας; Απαπαπαπαπα
Δευτέρα 3 Σεπτεμβρίου 2012
Κάτι καλό μπορεί να βγει
aka συνέντευξη με έναν τρελό!
Θέλω να μου πάρεις μια συνέντευξη. Γιατί θα με ρωτήσεις; θα σου απαντήσω ευθαρσώς!
α. Γιατί το βρίσκω ενδιαφέρον σα σκέψη
β. Γιατί θέλω να δω τι θα με ρωτήσεις
γ. Γιατί είμαι ψωνάρα
Οπότε, περιμένω στα σχόλιά σου τις ερωτήσεις που μπορεί να έχεις για μένα. Ρωτάς ό,τι θες, μην κολλάς, δεν έχω να κρύψω τίποτα! Εγώ απ τη μεριά μου δεσμέυομαι να απαντήσω στους πάντες και στα πάντα, αν δεν το κάνω θα αιτιολογήσω το γιατί!
Λοιπόν, περιμένω, ε; Και όχι μόνο ξενέρωτα και ρομαντικά!
Άντε βρε, ακόνισε την πένα σου και σε περιμένω!
ΥΓ Οι ερωτήσεις δεν θα απαντηθούν εδώ, θα γίνει ξεχωριστή ανάρτηση!!!
Σάββατο 1 Σεπτεμβρίου 2012
Καφκικόν
Γιατί καρδούλα μου έριξες στον αρακά μαϊντανό αντί για άνηθο; πώς θα τονε φας τώρα;
Α ρε φιλενάδα, ξεμυαλισμένος είμαι, δεν υπάρχει άλλη εξήγηση, η κατάστασίς μου είναι σοβαρότατη, μα να ρίξω στον αρακά μαϊντανό; Άντε τώρα να δούμε αν θα τρώγεται.
Δεν φταίω εγώ όμως, είχα πριν πάρει τηλέφωνο την υπέροχη Αθηνά η οποία για τη γιορτή της, και μεταξύ άλλων μου αποκάλυψε ότι από τότε που διάβασε Κάφκα έχει κάτι απίστευτες μεταφυσικές ανησυχίες, τις οποίες δεν θα σου μεταφέρω διότι συμφώνησε να το κάνει εκείνη. Και προβληματίστηκα διότι προ ολίγων ημερών προέβην σε γενοκτονία και τώρα αναρωτιέμαι. Βρε μπας και περιμένω κληρονομιά από κάπου;
Τώρα που είπαμε κληρονομιά, θυμήθηκα ότι στην τρυφερή ηλικία των 23 ένας χειρομάντης στο Μοναστηράκι - πλανόδιος, ξέρεις - μου αποκάλυψε ότι αν και θα δουλέψω σκληρά μέχρι τα 30, θα γίνω αίφνης πολύ πλούσιος, από λαχείο ή κληρονομιά και δεν θα ξαναδουλέψω ποτέ. Βέβαια μου είχε πει επίσης ότι θα παντρευτώ και θα κάνω και 3 παιδιά οπότε μάλλον μούφα ήτο ο επιστήμονας. Κε χειρομάντη μου, αν με διαβάζετε απαιτώ εξηγήσεις. Πέρασαν 11 έτη συναπτά από τότε και αντί να κολυμπώ στο χρήμα, μετράω τα τσίγκινα να μου βγουν για τσιγάρα.
Εν τω μεταξύ σήμερα αποφάσισα επιτέλους να κατεβάσω το γιασεμί απ την πέργκολα που ξεράθηκε εν τη απουσία μου και ήταν να το βλέπεις και να πιάνεται η ψυχή σου. (τα υπόλοιπα επέζησαν, μόνο αυτό και το νυχτολούλουδο ετίναξαν τα πέταλα - στην κυριολεξία). Και να μαι ανεβασμένος σε σκάλες με κλαδευτήρια και να προσπαθώ να το ξεμπερδέψω απ την πέργκολα και απ τη ρολογιά που τη μοιραζόταν μαζί του, να γίνεται το έλα να δεις στο μπαλκόνι - εγώ ανεβασμένος με το βρακί μοναχά στη σκάλα, κάτω το σύστριγγλο από ξερά κλαριά και φύλλα και το τηλέφωνο να χτυπάει συνέχεια. και όλοι να έχουν όρεξη για κουβέντα. Άσε με αγάπη μου να τελειώνω και μετά λέμε ό,τι θες, μα τι πράγμα κι αυτό να με παίρνουν όλοι τηλέφωνο όταν δεν μπορώ να μιλήσω, όταν κλαδεύω, είμαι μέσα στις χλωρίνες, είμαι σε κανά πατάρι - έλεος. μόνο η κα Ισμήνη δεν με πήρε να μου πει τα του στρατηγού. ουφ πια. Και ξέρεις ε; Εγώ είμαι τόσο ψυχαναγκαστικός που παρατάω ό,τι κάνω και τα σηκώνω... Αρρώστια σου λέω!
Από την άλλη βέβαια, δεν μπορώ να μην απαντήσω γιατί μου μπαίνει στο μυαλό ότι μπορεί να είναι κάτι επείγον βρε αδερφέ και στο δίλημμα νικά η ανησυχία. Βρε χρυσό μου πουλί, αφού με ξέρεις όταν σηκώνω το τηλέφωνο λαχανιασμένος και σου λέω ότι κάνω αυτό, εκείνο ή το άλλο μη μου λες την ιστορία της ζωής σου, θα τα πούμε αργότερα...
Έγινε φιλενάδα ο αρακάς, έτοιμος, χυλωμένος και κόκκινος κόκκινος σαν το βρακί του Στάλιν. Για να δούμε, θα τρώγεται με το μαϊντανό; Λες να έκανα πιάτο γκουρμέ και να μην το ξέρω;
Καλό μήνα σου πα; Δεν σου πα!
Καλό μήνα βρε, καλό κι ευτυχισμένο!
ΥΓ, δεν την είδα την πανσέληνο, έβλεπα εναγωνίως το The killing, αυτό γιατί σε έχω ξεγελάσει ότι έιμαι ρομαντική ψυχή!
Α ρε φιλενάδα, ξεμυαλισμένος είμαι, δεν υπάρχει άλλη εξήγηση, η κατάστασίς μου είναι σοβαρότατη, μα να ρίξω στον αρακά μαϊντανό; Άντε τώρα να δούμε αν θα τρώγεται.
Δεν φταίω εγώ όμως, είχα πριν πάρει τηλέφωνο την υπέροχη Αθηνά η οποία για τη γιορτή της, και μεταξύ άλλων μου αποκάλυψε ότι από τότε που διάβασε Κάφκα έχει κάτι απίστευτες μεταφυσικές ανησυχίες, τις οποίες δεν θα σου μεταφέρω διότι συμφώνησε να το κάνει εκείνη. Και προβληματίστηκα διότι προ ολίγων ημερών προέβην σε γενοκτονία και τώρα αναρωτιέμαι. Βρε μπας και περιμένω κληρονομιά από κάπου;
Τώρα που είπαμε κληρονομιά, θυμήθηκα ότι στην τρυφερή ηλικία των 23 ένας χειρομάντης στο Μοναστηράκι - πλανόδιος, ξέρεις - μου αποκάλυψε ότι αν και θα δουλέψω σκληρά μέχρι τα 30, θα γίνω αίφνης πολύ πλούσιος, από λαχείο ή κληρονομιά και δεν θα ξαναδουλέψω ποτέ. Βέβαια μου είχε πει επίσης ότι θα παντρευτώ και θα κάνω και 3 παιδιά οπότε μάλλον μούφα ήτο ο επιστήμονας. Κε χειρομάντη μου, αν με διαβάζετε απαιτώ εξηγήσεις. Πέρασαν 11 έτη συναπτά από τότε και αντί να κολυμπώ στο χρήμα, μετράω τα τσίγκινα να μου βγουν για τσιγάρα.
Εν τω μεταξύ σήμερα αποφάσισα επιτέλους να κατεβάσω το γιασεμί απ την πέργκολα που ξεράθηκε εν τη απουσία μου και ήταν να το βλέπεις και να πιάνεται η ψυχή σου. (τα υπόλοιπα επέζησαν, μόνο αυτό και το νυχτολούλουδο ετίναξαν τα πέταλα - στην κυριολεξία). Και να μαι ανεβασμένος σε σκάλες με κλαδευτήρια και να προσπαθώ να το ξεμπερδέψω απ την πέργκολα και απ τη ρολογιά που τη μοιραζόταν μαζί του, να γίνεται το έλα να δεις στο μπαλκόνι - εγώ ανεβασμένος με το βρακί μοναχά στη σκάλα, κάτω το σύστριγγλο από ξερά κλαριά και φύλλα και το τηλέφωνο να χτυπάει συνέχεια. και όλοι να έχουν όρεξη για κουβέντα. Άσε με αγάπη μου να τελειώνω και μετά λέμε ό,τι θες, μα τι πράγμα κι αυτό να με παίρνουν όλοι τηλέφωνο όταν δεν μπορώ να μιλήσω, όταν κλαδεύω, είμαι μέσα στις χλωρίνες, είμαι σε κανά πατάρι - έλεος. μόνο η κα Ισμήνη δεν με πήρε να μου πει τα του στρατηγού. ουφ πια. Και ξέρεις ε; Εγώ είμαι τόσο ψυχαναγκαστικός που παρατάω ό,τι κάνω και τα σηκώνω... Αρρώστια σου λέω!
Από την άλλη βέβαια, δεν μπορώ να μην απαντήσω γιατί μου μπαίνει στο μυαλό ότι μπορεί να είναι κάτι επείγον βρε αδερφέ και στο δίλημμα νικά η ανησυχία. Βρε χρυσό μου πουλί, αφού με ξέρεις όταν σηκώνω το τηλέφωνο λαχανιασμένος και σου λέω ότι κάνω αυτό, εκείνο ή το άλλο μη μου λες την ιστορία της ζωής σου, θα τα πούμε αργότερα...
Έγινε φιλενάδα ο αρακάς, έτοιμος, χυλωμένος και κόκκινος κόκκινος σαν το βρακί του Στάλιν. Για να δούμε, θα τρώγεται με το μαϊντανό; Λες να έκανα πιάτο γκουρμέ και να μην το ξέρω;
Καλό μήνα σου πα; Δεν σου πα!
Καλό μήνα βρε, καλό κι ευτυχισμένο!
ΥΓ, δεν την είδα την πανσέληνο, έβλεπα εναγωνίως το The killing, αυτό γιατί σε έχω ξεγελάσει ότι έιμαι ρομαντική ψυχή!
Παρασκευή 31 Αυγούστου 2012
Ο Γιώργος, ο αλήτης, η κορμάρα
Έξαλλος είμαι φιλενάδα, έξαλλος απ το πρωί σήμερα, μα αν μια μέρα πάει στραβά απ την αρχή, πρέπει να συνεχίζει ώστε να κορυφωθεί με μένα στο τρελοκομείο δεμένο με εκείνο το ζακετάκι με τα μακριά μανίκια που δένουν διακριτικά πίσω στην πλάτη και καπιτονέ τοίχους; Γιατί;
Γιατί η γάτα έχει ένα αυτί είπες; Ίσως να χεις κι ένα δίκιο, ας τα πάρουμε όμως απ την αρχή.
Εκεί που λες που έπινα ήσυχος ήσυχος τον καφέ μου το πρωί διαβάζω στο blog του λατρεμένου μου Πιγκουίνου ότι ο Τζόρτζης, ποιος Τζόρτζης φιλενάδα; Εκείνο το ζαβό που ο ακόμα πιο ζαβός λαός μας τον εξέλεξε πρωθυπουργό σχετικά προσφάτως και ανακαλύψαμε ότι η ηλιθιότητα είναι δύναμη, εκείνο λοιπόν το αθλητικό ζαβό θεωρείται ένας από τους πιο διάσημους διανοητές παγκοσμίως και ενοικιάζει τις διανοητικές του υπηρεσίες σε διάφορα conferences και seminars ανά τον κόσμο. Ποιος; Ο παπιός.
Μα είναι ποτέ δυνατόν; Ποιος τρώει τόσο πολύ κουτόχορτο πια ώστε να συμβαίνουν αυτά; Ποιος πιστεύει ότι ο Τζόρτζης έχει την ικανότητα να σκέφτεται; Εδώ δεν έχει την ικανότητα να δένει τα κορδόνια του ο δύστυχος, αλλά αυτός μια χαρά το πουλάει φιλενάδα, εμείς που είμαστε κι έξυπνα πουλιά τρέχουμε όλη μέρα για να είμαστε και 2 μήνες απλήρωτοι επειδή ο Τζόρτζης ήθελε πρωθυπουργιλίκια. Καλά να πάθουμε...
Κάπου εκεί κι αφού έχω πάθει το mini stroke το πρωινό μου (είναι σα να μου λες ότι ο Μπένι προσελήφθη για τη νέα καμπάνια της γνωστής σειράς εσωρούχων Victoria's Secret, τόσο σουρεάλ), λέω να ξεκινήσω για τη γλυκιά μου εργασία. Και πάω στο τρένο κι έρχεται
α. 5βάγονο, που σημαίνει πήχτρα με ένα βαγόνι λιγότερο
β. χωρίς κλιματισμό, που σημαίνει έξτρα ιδρώτας και μπόχα
γ. με μια μαντάμ που μυρίζει σαν "την πρώτη μέρα που βούλωσε η αποχέτευση" ακριβώς δίπλα μου
δ. έναν αγαπημένο Πάκι απ την άλλη να τραγουδάει σχεδόν μέσα στ αυτί μου σε όλη τη διαδρομή
ε. έναν επαίτη με την κόρη του τη Σταυρούλα η οποία φορούσε φούξια συνολάκι στράπλες και ντρεπόταν αφάνταστα όσο ο πατέρας της τσίριζε για να μας τραβήξει την προσοχή. Συμβουλή προς επαίτη. Μην τσιρίζεις, έχει το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα από το επιθυμητό. Σε ακούμε και σε πιο χαμηλά ντεσιμπέλ.
Έρχομαι που λες εδώ σκεπτόμενος ότι έχει ματώσει η καρδιά της Μέρκελ με τις θυσίες του ελληνικού λαού και ανάβω τον υπολογιστή. Τίποτα. Η οθόνη μαύρη. Αφήνω κάτω την τυρόπιττα κι ελέγχω τις συνδέσεις. Όλα στη θέση τους. Ελέγχω το ρεύμα. Ρέει πλούσιο απ την πρίζα. Βγάζω όλα τα καλώδια και τα ξαναβάζω. Τίποτα. Παίρνω τηλέφωνο τον τεχνικό. Δεν έχει έρθει ακόμα. Βρίζω και ξαναβγάζω και ξαναβάζω τα καλώδια. Τίποτα. Βγαίνω απ το γραφείο και τρώω την τυρόπιττα σκεπτόμενος ότι αν έχει χαλάσει, μαύρο φίδι που μας έφαγε. Ξαναγυρίζω πίσω με τρίμματα σφολιάτας στο πηγούνι και ξαναπατάω το κουμπί. Ανάβει. Το μουτζώνω.
Διαβάζω τα mail μου να δω τι καλό θα κάνουμε και σήμερα και βλέπω ότι μια βιαστική δουλειά που έγινε χτες γιατί καιγόταν ο κόσμος και ο ντουνιάς, πρέπει να αλλάξει σήμερα γιατί κανείς δεν είχε συνεννοηθεί με το εργοστάσιο όπως είχα ζητήσει πριν 1 μήνα, όταν ξεκίνησε. Μια άλλη που κλωθογυρίζει κανά εξάμηνο πρέπει οπωσδήποτε να κλείσει σήμερα γιατί είναι ξαφνικά πολύ βιαστική, και η τρίτη η καλύτερη είναι αγγαρεία από άλλη εταιρεία γιατί το μόνο που δεν μου έχουν ζητήσει ακόμα από κει είναι να τους μασάω την τροφή, ενώ μια τέταρτη έχει σταλεί λάθος και δεν το πήρε χαμπάρι κανείς εκτός από μένα*. Αντιλαμβάνεσαι ότι έστειλα τουλάχιστον 4 mails υβριστικού περιεχομένου σε συναδέλφους απαιτώντας εξηγήσεις. Καμία απάντηση ακόμα. Αλλά ξέρεις ε; Όσο δεν απαντούν και κρύβονται αυτές τόσο δεν πρόκειται εγώ να κάνω τίποτα.
Και μέσα σε όλο αυτό με παίρνουν τηλέφωνο από άγνωστο αριθμό. Το σηκώνω. Είναι απ την τράπεζα που έχω τις κάρτες και έχω καθυστερήσει τη δόση. Ακούω σχεδόν υπομονετικά τη βραδύγλωσση κυρία να μου εξηγεί ότι έχω καθυστερήσει και θα πάω στην κόλαση αφού πεθάνω απο τερηδόνα. "Κυρία μου" της απαντώ "έχετε ενημερωθεί από το σύστημα ότι έχω κάνει ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ αίτηση για διακανονισμό του χρέους μου, κάτι για το οποίο με συμβούλευσε το τμήμα σας τετράκις;" "Μάλιστα κε Tremens" μου απαντά. "Τότε γιατί καλή μου κυρία με παίρνετε τηλέφωνο απ τη στιγμή που έχει γίνει αυτή η κίνηση;" "Ε.... μέχρι να υπογραφεί δεν θα καταβάλλετε ποσό την κάρτα σας;" "Λέτε να προσημείωσα το οικόπεδό μου στην Περαχώρα Λουτρακίου αν δεν υπήρχε οικονομικό πρόβλημα; Διότι κυρία μου, αυτή τη στιγμή είμαι σε διαδικασία διακανονισμού με την τράπεζα και δε σκοπεύω να βάλω κανένα ποσό, απ τη στιγμή μάλιστα που σας έχω εξηγήσει ΟΤΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΟΣΟ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ".
Της το κλείνω έξαλλος. Έξαλλος φιλενάδα. Πρώτη φορά φώναξα σε υπάλληλο απ το τηλέφωνο. Πρώτη φορά. Ξέρεις τι υποψιάζομαι; Ότι αυτοί παίρνουν ποσοστά απ τα ποσά που καταθέτεις και γι αυτό σου σπάνε τα νεύρα. Και να σου πω και κάτι άλλο; Χρωστάω 2 δόσεις. Ναι, το καταλαβαίνω, όπως και καταλαβαίνω ότι αυτά τα χρήματα πρέπει να τα δώσω. Απ τη στιγμή όμως που προσημειώνω περιουσία μου κάνοντας αίτηση και περιμένοντας απάντηση απ τη γαμωτράπεζα, τι με ενοχλείς; Τι θα κερδίσεις;
Αντε μου στον αγύριστο μαντάμ, κι εσείς και το ποσοστό σας! Ο Τζόρτζης τους κάνει σεμινάριο επικοινωνίας;
* Για να καταλάβεις τι εννοώ θα σου πω μόνο ότι σήμερα μου ήρθε απ τον πελάτη να "φορέσω" κείμενο πάνω σε συσκευασία που λέει. Το Τάδε είναι ένα τάδε προηγμένης τεχνολογίας που περιέχει.
Από εκείνη την ώρα ψάχνω εναγωνίως να δω τι περιέχει, εγώ και όλη η ανθρωπότητα...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)