Τα γραμματάκια μεγαλώνουν με ctrl= για τους Pcάδες, και με cmd= για τους Macάδες!
Ευχαριστώ!

Τετάρτη, 4 Φεβρουαρίου 2015

Ευγενείς Πόθοι

(Πρωτοδημοσιεύτηκε στο boemradio, εκεί όπου απόψε στις 21.00 θα έχουμε το One of Those Things)

Τα είδες που στα έλεγα;
Τώρα που βγήκε ο ΣΥΡΙΖΑς και αλλάξαμε κυβέρνηση, αλλάξαμε ως άνθρωποι, ως οντότητες, ως πλήθος, ως απ' όλα.

Πλέον τα αυτοκίνητα και τα μηχανάκια δεν σταματούν πάνω ή μετά τη διάβαση, πλέον περιμένουν όλοι το φανάρι να ανάψει πράσινο και στο πορτοκαλί δεν μαρσάρουν- επιβραδύνουν- πλέον δίνουν προτεραιότητα και στον κακομοίρη στο στενό που περίμενε παλιότερα 3 ώρες - με κίνδυνο της ζωής του - να βγει στον κεντρικό, τα μηχανάκια δεν πάνε ανάποδα στο μονόδρομο και τα κράνη είναι στο κεφάλι και ουχί στον αγκώνα.

Τώρα που ο Βαρουφάκης έγινε σούπερ σταρ και θα την εκάμει τη Μέρκελ ψητή με πατάτες στο φούρνο, άλλαξε η οπτική μας. Ποδηλατόδρομοι φυτρώσανε παντού και όπου δεν έχει - μη φανταστείς, σε 2-3 σημεια - οι ποδηλάτες δεν πετάγονται σα μουρλοί ανάμεσα στα αυτοκίνητα σα να μην υπάρχει αύριο, περιμένουν τη σειρά τους, δεν πάνε ανάποδα ή κάθετα ή διαγωνίως ή δεν ξέρω κι εγώ πως αλλιώς, παρά ακολουθούν με σεβασμό, φοράνε το κρανάκι τους, δεν μιλούν στο κινητό, αλλά προσέχουν την κίνηση γύρω τους. Α, βάζουν και φώτα τη νύχτα, όχι όπως πριν 10 μέρες που έπρεπε να πέσει αστραπή εξ ουρανού μπας και τον δεις τον άτιμο τον ποδηλάτη να ακροβατεί μεσ στη μέση του δρόμου σα μοναχικό καβαλάρη του δικού του θανάτου.

Τώρα που ο Τσίπρας τους τρίζει τα δόντια εκεί πέρα και τα πράγματα παίρνουν άλλη ροή, οι γριές δεν πετάγονται στο οδόστρωμα φορτωμένες γογγύλια και κραμπολάχανα λες και υλοποιήθηκαν εκείνη τη στιγμή από εκείνο το παράλληλο σύμπαν που βρίσκονται οι χαμένες κάλτσες και τα μανταλάκια και η χρεωστική μου κάρτα που έφαγα τον κόσμο να τη βρω αλλά δεν τη βρήκα ποτέ, αλλά κοιτούν δεξιά-αριστερά πριν κατέβουν το πεζοδρόμιο, τα παιδάκια δεν ορμούν σα χείμαρρος πιο επικίνδυνος κι τον Άραξο, προχθές που γκρέμισε το γιοφύρι, με 2-3 έρμες δασκάλες να τα κυνηγούν με απειλές και προσευχές, παρά υπακούν στις συμβουλές και προτροπές τους και προσέχουν τα αυτοκίνητα, ο μπάρμπας που διπλοπαρκάρει και κλείνει το δρόμο για να πάρει τσιγάρα και το ΦΙΛΑΘΛΟ και τελικά κλείνει το δρόμο για κανά μισάωρο γιατί έχει πιάσει ψιλό κουβεντάκι με τον περιπτερά περί των πάντων, από τον καιρό και την πολιτική κατάσταση μέχρι τις γυναίκες που όλες είναι επί χρήμασι εκδιδόμενες - εξόν της μητρός - αλλά παρκάρει 10 μέτρα πιο κάτω για να μην ενοχλεί.

Τώρα πια το σκουπιδιάρικο δεν βγαίνει 9 το πρωί να κλείσει τα πάντα στο πέρασμα του σκορπώντας μεθυστικά αρώματα σαπισμένων πορτοκαλόφλουδων, τώρα πια η πωλήτρια στα Prada δεν θα σε κοιτάξει λες και είσαι σκόνη (μην πω τίποτε άλλο) στο παπούτσι της, τώρα πια ο θείος δεν θα εξοργιστεί στη Δημόσια Υπηρεσία βρίζοντας Θεούς, δαιμόνους και σόγια Δημοσίων Υπαλλήλων, ενώ η κυρία στο γκισέ δεν θα κάνει γαλλικό, ούτε θα κοιτάξει σα μυγόχεσμα λέγοντάς σου να πας να πάρεις σφραγίδες από 1234 διαφορετικά γραφεία, τώρα πια η γειτόνισσα δεν θα πετάξει τα απόνερά της στο μπαλκόνι σου, δεν θα σε κουτσομπολέψει που αντί να ντυθείς λες και πας στον Κιάμο βγήκες με την τρύπια τη φόρμα για να πετάξεις τα σκουπίδια και να πάρεις φιλτράκια, και προς Θεού, ποτέ ξανά δεν θα σούρει τη σερβάντα εν ώρα κοινής ησυχίας - εκεί, να, να, που έχεις γλαρώσει και ονειρεύεσαι καλύτερες μέρες ή γκομενάκια σε παραλίες τροπικές ή σκέτες παραλίες τροπικές γιατί το χεις πλάι σου το γκομενάκι.

Τώρα λοιπόν, ναι, τώρα λοιπόν, αλλάξαμε. Γίναμε ευγενείς, δεν ξεκατινιαζόμαστε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, είμαστε όλοι με το σεις και με το σας, δεν κουβαλάμε τα του σπιτιού στη δουλειά και τα της δουλειάς στο σπίτι, δεν παχαίνουμε πια και είμεθα όλοι γυμνασμένοι - σαν αρχαίοι θεοί, ακριβώς όπως μας αρμόζει.

Για κάτσε μια στιγμή γιατί μου φάνηκε ότι άκουσα σούρσιμο σερβάντας, και είναι μόλις 7 το πρωί, κάτσε μισό λεπτό γιατί μια επίμονη κόρνα τρυπάει το αυτί μου, να δω στο μπαλκόνι, κάτσε γιατί βλέπω ένα σκουπιδιάρικο να χει κλεισει το στενό και πίσω μερικούς μαντραχαλαίους να βρίζουν, ενώ ένας ποδηλάτης έχει καβαλήσει το πεζοδρόμιο και κυνηγά μια γριά που μόλις βγήκε απ το φούρνο φορτωμένη μοσχομυριστό ψωμί, κάτσε, μπερδεύτηκα. Τι, δεν αλλάξαμε; Δεν γίναμε ευρωπαίοι; Δεν έγινε η Αθήνα ακόμα Ζυρίχη; Δεν ρεόυν τα χαμόγελα σαν δροσιά στα φύλλα;

Όχι ε; Κρίμα. Κρίμα βρε συ, μήπως να το βάλουμε μπροστά να γίνει αλήθεια; Ευκαιρία είναι.
Όχι;
Μπα, ευσεβείς πόθοι....

11 σχόλια:

  1. Πάει και τελείωσε, ο Σαμαράς ήτο η αιτία του κακού -πολύ κακό φενγκ σούι, τόλεγε ο Μητσοτάκης τόσα χρόνια και δεν τον πίστευα! Σαν σκονισμένος ήτανε, σαν να του είχε χαλάσει κάτι στο ψυγείο. Κι εκείνες οι γραβάτες, τρε μπανάλ. Τώρα με τη νέα αισθητική, εγώ αισθάνομαι ήδη μία Ευρώπη να με φυσάει. Ή μήπως ξέχασα το παράθυρο πάλι ανοιχτό; (πτηνό, φύγε αμέσως από το ρεύμα, σέρνονται και ιώσεις!)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ε μα, δεν σας τα λεγα εγώ, έφυγε ο γρουσούζης και άλλαξε ο Έλληνας!

      Διαγραφή
  2. μονο το καλοκαιρι του 2004 υποκριθηκαμε για λιγο τους αλλους, τους καλους τους ευγενικους,τους δε χεζει το σκυλακι μου στο δρομο και δε πεταω το χαρτι
    μετα το χαος και αυτος ο λαος με την αγενια στο δερμα του δυσκολα θα αλλαξει
    γιατι κανεις δεν τον αγαπησε απο τους πολιτκους
    αλλα πρωτιστως γιατι ο ιδιος δεν αγαπησε τον εαυτο του
    μαζεψε με ρε τρεμενς τι λεω παλι ο πουστης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "αλλα πρωτιστως γιατι ο ιδιος δεν αγαπησε τον εαυτο του"

      Ρισπέκτ.

      Διαγραφή
    2. Συμφωνώ κι επαυξάνω, μήπως να ξεκινήσουμε να αγαπάμε εαυτούς ως εαυτούς;

      Διαγραφή
  3. Ναι. Δεν θέλω να σε πικράνω Κεμάλ, αλλά αυτός ο κόσμος δε θα αλλάξει ποτέ.
    Περιττό να το αναπτύξω, γιατί ξέρεις και ξέρω πως, πρωτίστως, δεν φταίνε οι κυβερνήσεις.
    Κίσιζ δίαρ.

    ΥΓ. Καλή εκπομπή! Θα προσπαθήσω να κρυφακούσω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θα αλλάξει γλυκιά μου, απλά εμείς δεν θα ζούμε να τον δούμε αλλαγμένο!

      Διαγραφή
  4. χαχαχαχαχαχα α ρε μαλάκα ήταν απίστευτα γαμάτο!

    Πάντως πέρα από την πλάκα αυτή/ες τις νοοτροπίες που κουβαλάμε σα λαός δύσκολα θα τις ξεφορτωθούμε από πάνω μας γιατί πάντα περιμένουμε τους άλλους να κάνουν κάτι για μας, εμείς ποτέ τίποτα!

    Πρόεδρας ΑΠΙ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ελπίζω στη νέα γενιά, συα νέα τα παιδιά που ίσως, λέω ίσως, τα βλέπουν τα πράγματα λίιιιγο διαφορετικά, εμείς όχι, ελπίδα δεν έχουμε!

      Διαγραφή
  5. Είπα και εγώ, λάλησε ο Τρέμενς; Πού τα βλέπει όλα αυτά; Πού είμαι εγώ; Στην ίδια χώρα ζούμε; Αλλά την έπαθα σαν βλάκας. Από τη βιασύνη μου να διαβάσω το κείμενο δεν έδωσα προσοχή στον τίτλο. Όταν διαβάσεις τον τίτλο, εξηγούνται όλα τελικά.
    Πολλά χαιρετίσματα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λάλησα δεν λες τίποτα, κάτι ο νοτιάς, κάτι ο χιονιάς, τα παιξα ο έρμος!

      Διαγραφή