Τα γραμματάκια μεγαλώνουν με ctrl= για τους Pcάδες, και με cmd= για τους Macάδες!
Ευχαριστώ!

Τετάρτη, 12 Νοεμβρίου 2014

Η Δύναμη της Ομορφιάς και Άλλες Ιστορίες

Χτες το βράδυ φιλενάδα έβαλα πλυντήριο και άπλωσα στο ταπεινό μου μπαλκονάκι. Σήμερα το πρωί που πήγα να δω τι γίνονται τα ρούχα γιατί κοντεύω να ξεμείνω από κάλτσες - τι τα θες τι τα γυρεύεις, κρίση έχουμε, δεν είμαι η Ιμέλντα Μάρκος να χω 500 ζευγάρια κάλτσες, άσε που όλο και χάνεται καμία σε εκείνο το παράλληλο σύμπαν όπου βρίσκονται οι χαμένες κάλτσες και οι χαμένοι αναπτήρες - και με φρίκη μου ανακάλυψα ότι τα ρούχα ήταν πιο υγρά απ ότι τα άπλωσα χτες.

Επιβεβαίωσα μετά την υγρασία που επικρατεί (γύρω στο 1243%) όταν σήμερα, ποδηλατώντας τα καθημερινά μου 12 χιλιόμετρα ανηφόρας - τα οποία δεν με αδυνατίζουν παρά μου σφίγγουν πόδια-πωπό μόνο - ίδρωσαν ακόμα και τα νύχια μου, από κάτω, εκεί που ενώνονται με το δέρμα. Τώρα δε έχει συννεφιάσει κι έχει ένα αγιάζι εξαιρετικό κι εγώ είμαι με τα κοντομάνικα και με βλέπω στο Αγλαΐα Κυριακού αύριο με πνευμονία.

Παρόλα αυτά, χτες μου ήρθαν τα κοινόχρηστα - 3,51€ - και επιβεβαίωσα ότι: α. Δεν φεύγω απ αυτό το σπίτι ακόμα κι αν με φαν οι κατσαρίδες και β. Δεν θα βάλουμε πετρέλαιο εκτός κι αν έχει φτηνύνει τόσο πού πια ή αγοράσουμε συλλεκτική συσκευασία των 100ml για να έχουμε να χαιρόμαστε. Και όχι, δεν φτάνουν 100ml για εντριβές, μη μου ξεφεύγεις.

Απ' την άλλη, έκανα χτες ένα σπανακόρυζο χάρμα, άλλο να στο λέω και άλλο να το τρως. Το μόνο κακό με το σπανακόρυζο - εκτός του ότι θέλεις κι ένα κιλό φέτα στο πλάι να δροσίσει - είναι ότι αφού το φας, αισθάνεσαι τα δόντια σου σα να χουν γρέζι, κάτι σα γυαλόχαρτο, δεν ξέρω πως ακριβώς να στο εξηγήσω, αλλά σε μένα το κάνει αυτό το σπανάκι. Γι αυτό κι εγώ έφαγα και λίγο γαλακτομπούρεκο μετά, που και δροσιστικό είναι και αφαιρεί αυτή την αίσθηση απ τα δόντια. Τι να κάνω βρε φιλενάδα, ήταν κατεπείγουσα περίπτωση.

Εν τω μεταξύ, λίγο πριν φάω το θεϊκό σπανακόρυζο, είπα να ανοίξω να χαζέψω λίγη τηλεόραση να ξαλαγράρω βρε αδερφέ, να χω και κάτι να σου λέω. Την ανοίγω την plasma και μου λέει δεν έχει σήμα. Τσεκάρω τα καλώδια, όλα στη θέση τους. Βγαίνω να δω αν την έχει κλέψει κανείς την κεραία και δεν έχω πάρει χαμπάρι μιας κι έχω να ανοίξω τηλεόραση απ τη Γιουροβίζιον - που χάλια τα πήγαμε - μη μου τα θυμίζεις και συγχίζομαι, τσάμπα τα στείλαμε τα τεκνά και χοροπηδάγανε δώθε κείθε στη σκηνή - στη θέση της. Στη θέση της αλλά τόσο πνιγμένη απ την υπέροχη ρολογιά που χω φυτέψει σε παρακείμενη γλάστρα που πια δεν πιάνει σήμα. Δεν πειράζει, αρκεί να θυμηθώ, αν πάρουμε τελικά μέρος στη Γιουροβίζιον, να κλαδέψω λίγο το φυτό, μην τρέχω τελευταία στιγμή και μου καούν οι πίτσες...

Και σήμερα το πρωί, εκεί που ανέβαινα κάθιδρος σε μονόδρομο και ανηφόρα, μου πετάγεται ένας τυπάκος σε μηχανάκι να πηγαίνει ανάποδα και παραλίγο να στουκάρουμε. Υπό κανονικές συνθήκες αφού θα τον είχα σκυλοβρίσει, θα τον έγδερνα να τον βάλω μπροστά στο τζάκι να μην χαλάει το παρκέ από τα αποκαΐδια που ενδεχομένως πέφτουν ανέμελα. Όμως ήταν τόσο όμορφος ο άτιμος, τι όμορφος, ένα κουκλί σωστό, είχε κάτι μάτια μελιά κι ένα πρόσωπο σχεδόν αγγελικό που όπως αντιλαμβάνεσαι αντί να τον χτυπήσω του χαμογέλασα. Άτιμη ομορφιά, πόσες πόρτες ανοίγεις...

13 σχόλια:

  1. Έτσι, έτσι είναι. Η ομορφιά σε "εξημερώνει" στη στιγμή, γλυκαίνει το μέσα σου, γίνεσαι αδύναμος μπροστά της, χαλί να σε πατήσουν. Νομίζω έχω υπάρξει κι εγώ πιο ανεκτική και υπέρ το δέον εξυπηρετική σε όμορφα άτομα. Αααχ, τι σου κάνει η ομορφιά, πραγματικά ...
    Κοινόχρηστα 3,51 € ;!;!;! Δεν έχω λόγια!
    Καταλαβαίνω, νομίζω, αυτό που γράφεις για το σπανακόρυζο (εγώ το παθαίνω με τα σέσκουλα, βέβαια, αλλά δεν έχει σημασία - το καταλαβαίνω, μια φορά). Και, εννοείται, είναι απολύτως αναγκαίο να φας μετά ένα γαλακτομπούρεκο. Ή ένα cheesecake, μια τάρτα κρέμα-καραμέλα-μπανάνα, ένα εκμέκ με παγωτό, μια πάστα φουλ σοκολάτα, μισό κιλό τρουφάκια (κάνω δίαιτα, μην απορείς)! Σε νιώθω!!!
    Καλό απόγευμα,Τρεμένς! Και καλή τύχη (μην πάθεις καμια πνευμονία)! ;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε εξημερώνει η άτιμη, ξέρω, ως όμορφος νέος έχω περάσει υπέρβαρο 20 κιλών σε αεροδρόμιο χωρίς να πληρώσω φράγκο και άλλα πολλά. Απλά, ανακαλύπτω ότι δουλεύει και σε μένα, η συσκευασία είναι τελικά σημαντική!

      Να σου πω, και μια ελαφριά μους σοκολάτας ταίριαζε! Φιλιά πολλά!

      Διαγραφή
  2. Είμαι σε ανάρρωση και δεν μπορω να γράψω πολλά ,αλλά θα σκάσω αν δεν ρωτήσω: το νέο αμόρε φαντάζομαι δε διαβάζει το μπλογκ ;
    Μαζέψου βρε στο φαγητό ,αμάν πια ,με ξεπέρασες στην ασυδοσία!
    Φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τι έπαθες καλέ;
      Δεν ξέρω αν το διαβάζει, ότι το γνωρίζει το γνωρίζει.
      Άσε με και μόλις έφαγα το γιαουρτάκι μου!

      Διαγραφή
  3. ω καιροί ω ήθη... θα παραμείνω στην υγρασία και στο ότι τρως, μπαμπά τρως...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Γεια στα χεράκια σου για το σπανακόρυζο!
    Κοίτα, όμως, τι μου 'κανες: μου 'χουν φέρει καζάν ντιπί και εκμέκ... και τα σνομπάρω, "βράδυ είναι, μην και μου πέσουν βαριά" κι άλλες τέτοιες σοφές σκέψεις έκανα... έρχομαι, ρίχνω μια ματιά στο blogroll, σε διαβάζω... και τα "χτυπάω" (όχι εξ ολοκλήρου, αλλά να μην τα τιμήσω;!) Ουφ!...

    Τον όμορφο, έχουμε ελπίδες να τον ξανα"τρακάρουμε", λόγω διαδρομής...;

    Φιλιά, καλό βράδυ (εγώ λέω να ξενυχτήσω λιγάκι, να "κάψω" το καζάν... εκμέκ!!!)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μπα, δυστυχώς όπως θα διαβάσεις σήμερα είχαμε άλλες συναντήσεις!

      Διαγραφή
  5. η ομορφια και τα νιατα ειναι αητητα, τωρα εδω στου δρομου τα μισα που λεει και ελευθερια, μπορω να το πω χωρις φοβο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Το σπανακόρυζο μ αρέσει περισσότερο όταν συνοδεύεται από 1-2 μπριζόλες γιατί το αφήνω στην άκρη και τρώω τις μπριζόλες.

    Επίσης φήμες λένε ότι σε εκείνο το παράλληλο σύμπαν βρίσκεται ο Καραμανλής και ο Λιάπης...

    Πρόεδρας ΑΠΙ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πρόεδρε, δεν ξέρεις τι χάνεις, αριστούργημα το σπανακόρυζό μου, αριστούργημα.

      Ω Θεέ μου και αυτοί εκεί; Δύστυχες κάλτσες...

      Διαγραφή